ચપટી ઉજાસ..154

 

ચપટી ઉજાસ..154

                                                              હાલો.હાલો મામાને ઘેર ..

આખરે ઉમંગી ફૈબા અમારી સાથે આવ્યા પણ નહીં ને મને તેમની સાથે લઇ પણ ન ગયા. આમ તો ઘરમાં મારું કોઇ માનતું નથી હોતું. પરંતુ ફૈબા મારી વાત સાંભળતા હોય છે. પણ આજે તો એ યે ન માન્યા. હું તેનાથી રિસાઇ હતી. એટલે કાલે આખો દિવસ તેમની સાથે બોલી નહોતી.

આજે સ્ટેશને અમને મૂકવા પપ્પા અને ફૈબા બંને આવ્યા હતા. ફૈબા મારી સામે જોઇને હસ્યા. હવે મારાથી રહેવાયું નહીં. હું યે હસી પડી.

‘ જૂઇ, સોરી.. હવે બીજી વાર જઇશ ને ત્યારે તને લઇ જઇશ હોં..’

 મારે તો માથું હલાવવાનું જ  હતું ને ? પછી તો હું ને ફૈબા વાત કરતા રહ્યા. પપ્પા જય સાથે  કંઇક વાતો કરતા હતા. અને મમ્મી હમેશની જેમ મૌન.

અમે સ્ટેશને પહોંચ્યા. ટ્રેનનો સમય થઇ ગયો હતો. મોટી થયા પછી હું પહેલીવાર એમાં બેસવાની હતી. આ પહેલાં બેઠી હતી એમ મમ્મીએ કહ્યું હતું..પણ મને એની ખબર નથી. આજે મજા આવશે. હું જલદી જલદી ટ્રેનમાં ચડી. અમારો સામાન ગોઠવાયો. પપ્પા અમારે માટે બિસ્કીટના પેકેટ લઇ આવ્યા. અને અમને આપ્યા. જૂઇ, જય..તોફાન ન કરતા હોં.. મમ્મીને પણ કંઇક કહ્યું.પણ મારું ધ્યાન એમાં નહોતું. એટલે મને ખબર ન પડી.

ફૈબા કહે, ‘ જૂઇ હું તને ફોન કરીશ.. અને મામાને ઘેરથી મારે માટે શું લાવીશ ? ‘

હું વિચારમાં પડી ગ ઇ.. હું ફૈબા માટે શું લાવું ?

‘ અરે.. અત્યારે વિચાર કરવાની જરૂર નથી…’ કહીને ફૈબા હસવા લાગ્યા.

‘ ફૈબા,  હું તમારે માટે રેડ કલરની કાર લાવીશ..’  જય બોલી ઉઠયો.

ફૈબા કહે. ‘  વાહ.. જય મારે માટે કાર લાવશે ..પછી એમાં તું , હું ને જૂઇ ફરવા જાશું..

‘ ના..જૂઇ નહીં..તમે હું ને દાદીમા..

ને મમ્મી નહીં ? અને જૂઇ કેમ નહીં ?

હા..મમ્મી આવશે..પણ જૂઇ નહીં .એ મારી કાર બગાડી નાખે છે.

હું કંઇ નથી બગાડતી.એ તો તેં જ તોડી નાખી હતી. હું મોટેથી બોલી ઉઠી.

‘ જૂઇ, જય જલદી આવી જજો હોં.. ‘ ગાડીની વ્હીસલ વાગી એટલે ફૈબા બોલ્યા .

 ફૈબા અને પપ્પાએ અમને બાય કર્યું. અને ગાડી ચાલી. હું તો  ફૈબા દેખાયા ત્યાં  સુધી પાછળ ફરી ફરીને ફૈબાને અને પપ્પાને બાય કરતી રહી..અને ગાડી અમને લઇને દોડવા લાગી.

ફૈબા  અને પપ્પા દેખાયા બંધ થયા પછી  મારું ને જયનું ધ્યાન ગાડીમાં ગયું. અમારે બંનેને બારી પાસે બેસવું હતું. પણ એક જ બેસી શકે એમ હતું. સામેની બારી પાસે કોઇ ભાઇ બેઠા હતા. જય કહે હું જ બારી પાસે બેસીશ. ..અને હમેશની જેમ મમ્મી કહે,

‘ જૂઇ,  પહેલાં ભાઇને બેસવા દે..પછી તારો વારો. બંનેએ થોડી થોડી વાર બેસવાનું..મમ્મીની વાત સાચી હતી  પણ  પહેલો વારો તો ભાઇનો જ  આવે હોં..હું ભાઇની પાસે જઇને બેસી. જયને બહું મજા આવતી હતી. કેટલો બધો પવન આવતો હતો. મારા વાળ ઊડી જતા હતા. હું હાથથી વારે વારે ઉંચા કર્યા કરતી હતી.

મમ્મી કહે, ‘ જૂઇ, લાવ સરખા બાંધી આપું.. આડા આવે છે ને ? મારે નહોતા બંધાવવા..પણ  મમ્મીએ   તો યે બાંધી આપ્યા અને એક પીન પણ નાખી દીધી.

જય કહે, ‘ મને આડા નથી આવતા.મારે પીન નથી નાખવી.’

  મમ્મી હસી પડી. જય સાવ મૂરખ કહેવાય ને ? એના વાળ તો નાના છે. કયાંથી આડા આવે ? કંઇ મારી જેવા મોટા થોડા છે ? મોટા વાળ તો ગર્લ્સને હોય..કંઇ બોયને ન હોય..ને બોય કંઇ પીન ન નાખે..

મમ્મી કહે, જૂઇ, મામાને ઘેર કોણ કોણ છે ? ખબર છે. ? મેં ના પાડી..

જો ત્યાં તારી બહેન પલક છે. સાગરભાઇ અને તેની  બેન અમી છે. અમી તારાથી નાની છે. બે વરસની છે. તમને એની સાથે મજા આવશે. નાનીમા અને નાનાજીને તો તું ઓળખે છે ને ? તેં એની સાથે વાત કરી છે ને ? જો..જઇને બધાને પગે લાગવાનું હોં. તું તો મારી ડાહી દીકરી છો ને ? ત્યાં  જય સાથે લડવાનું નહીં  હોં.. ત્યાં તારા સ્વરા માસી  પણ આવ્યા છે.  યાદ છે ? આપણે  એના લગ્નમાં ગયા હતા..

મમ્મી ઘણી વાતો કરતી રહી..પણ મને કંઇ યાદ નહોતું.

અને આમ પણ મારું ધ્યાન મમ્મીની ડાહી ડાહી વાતો સાંભળવાને બદલે બારીની બહારથી દોડી જતા ઝાડ પર વધારે હતું.

‘ જય, જો બધા ઝાડ કેવા ભાગે છે ? જય, ચાલ આપણે કાઉંટ કરતા જવા છે ? 

અને હું ને જય મોટેથી વન..ટુ થ્રી કરીને ગણતા રહ્યા.

  મને ને જયને કેવી મજા આવતી હતી. મમ્મી સામે કોઇ આંટી બેઠા હતા તેની સાથે વાતો કરતી હતી. અમે ભાઇ બહેન અમારી મસ્તીમાં.. અને ગાડી બસ ભાગતી રહી..ભાગતી રહી..    

     

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s