વરસાદ..

ઘણો લાંબો સમય રાહ જોવડાવ્યા પછી વરસાદ બસ તૂટી જ પડ્યો. મોડો થયાનું વટક વાળવું હોય એમ એ આજે ધોધમાર વરસતો હતો. એકાએક  ઊભો થઈને રાકેશ ભાગ્યો ઘરની બહાર..ને….

‘ વહુ…તારા દીકરાને પાછો બોલાવ. આવા મુશળધાર વરસાદમાં પલળવા ભાગી ગયો ! શરદી થાશે કે માંદો પાડી જશે. આજકાલના છોકરાંવ..માળા પૂછવાય નથી રોકાતા. એને બૂમ પાડ.’

પણ આરતીને એનું બચપણ યાદ આવી ગયું. વરસાદનું એને બહુ ઘેલું,ને એમાંય પહેલાં વરસાદે તો એ બહેનપણીઓ હારે ઘેલા કાઢતી. વરસાદ પડે ને એ ઉપડે ઘરની બહાર. જલદી ઘરમાં પાછી આવે તો એ આરતી નહીં. બધા એની માને સમજાવવા મથતા કે આ છોરીને જરા રોકો,ડારો દ્યો. બહુ ભીંજાઈ જશે તો ક્યાંક…પણ એની મા જવા દેતી. કહેતી, ‘ વરસાદ તો પ્રસાદ કહેવાય. ને પ્રસાદ ક્યારેય માંદા ન પાડે. તું તારે જા દીકરી..’  આરતી બારીમાંથી વરસાદ અને પલળતો એનો દીકરો સાનંદ નીરખી રહી.

વરસાદ તો બરાબરનો જામ્યો. સાસુમાએ ફરી કડક સૂચના આપી. ને “ ઊભો ‘રે તારો વારો કાઢું. એય..સાંભળે છે કે નહીં ? એવી બુમ પાડી આરતી ખૂલ્લા પગે દોડી. મા-દીકરા વચ્ચે લાંબો સમય પકડાપકડી ચાલી. માએ ઘણી કોશીશ કરી પણ હાથમાં આવે તો એ રાકેશ શાનો ?

‘ એ છે જ એવો. હું એને ઓળખું ને ? એ એમ સાંભળે ?! એને પકડવા જતાં હું…’ એવું સાસુમાને કહેતાં આરતી ઘરમાં પ્રવેશી. સાસુમા બોલ્યાં, ‘એટલે તું ખાલી હાથે પાછી ફરી..એમ જ ને ? પણ તારે  છેક ત્યાં સુધી જવાની શી જરૂર હતી ? ને ગઈ તો હારે  છત્રી ન લઇ જવાય ?’

…..પાણીથી લથબથ ભીંજાયેલી આરતી એટલું તો ધીરે દોડતી ને બોલતી હતી કે રાકેશ પકડાય જ નહીં અને…. આરતી ખાલી હાથે પાછી નહોતી ફરી.

(લેખક  દુર્ગેશ ઓઝાની આ લઘુકથા કુમાર ડીસેમ્બર 2012ના અંકમાં પ્રકાશિત થયેલી છે.  )

3 thoughts on “વરસાદ..

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s