સંબંધસેતુ..

સંબંધોના આડાઅવળા, ભેખડ જેવા ખાડા,
ધસી પડે એ હાથ અડકતાં, જાય પછી વેરાઇ.

માનવજીવન એટલે અનેક સંબન્ધોની માયાજાળ..કયારેક છેતરામણા તો કયારેક સાચુકલા સંબંધોના તાણાવાણા જીવનભર ગૂંથાતા રહે છે. એ ભૂલભૂલામણીમાં માનવી અટવાતો રહે છે. બદલાતા સમય સાથે મૂલ્યો બદલાતા રહે છે. પરિવર્તન દરેક ક્ષેત્રમાં આવી રહ્યું છે અને આવવું જ જોઇએ. પરંતુ એ પરિવર્તન હકારાત્મક અભિગમ ધરાવતું ન હોય તો અનેક મુશ્કેલીઓ સર્જાતી રહે છે. નકારાત્મક વિચારસરણી એકવાર મનમાં ઘૂસી તો પછી એનો કયાંય આરો કે ઓવારો નથી આવવાનો…પછી સારું જોઇ શકવાની ક્ષમતા અદ્રશ્ય થતી રહે છે. દૂધમાંથી પોરા નીકળતા રહે છે..અને આસપાસમાંથી તેને સમર્થન પણ મળતું રહે છે.

આજે એક આવા હમણાં જ બનેલ સાચા પ્રસંગની વાત કરવી છે. જોકે સદનશીબે આવા કિસ્સાઓ હજુ એકલદોકલ જ રહ્યા છે. મોટા શહેરોમાં તો આવી અનેક જુદી જુદી ઘટનાઓ બનતી રહે છે..કોઇ કયારેક પ્રકાશમાં આવે છે..કોઇ અપ્રકાશિત જ રહે છે. પરંતુ આવી ઘટનાઓ સમાજ માટે એક લાલબત્તી અચૂક જરૂર ધરે છે. અને કાલે..ભવિષ્યમાં જો આવી કોઇ વિચારસરણી વધારે પ્રસરે તો એના પરિણામ ગંભીર જ હોઇ શકે.
કલાબહેનને એક જ દીકરો હતો. દીકરો સારું કમાતો હતો. હવે પરણાવવા જેવડો થયો હતો. ઉચ્ચ મધ્યમ વર્ગનું ઘર હતું. સમાજમાં સારી પ્રતિષ્ઠા હતી. ઘરમાં આધુનિક વાતાવરણ હતું. કલાબહેન પોતે પણ શિક્ષિત હતા. કોઇ રીતે કોઇ પ્રશ્નો નહોતા. પરંતુ કલાબહેનના કુટુંબમાં એવા અનેક કિસ્સાઓ કલાબહેને નજરે જોયા હતાં, અનુભવ્યાં હતાં અને પોતાની આસપાસના સમાજમાંથી પણ સાંભળ્યા હતા. સાસુ વહુ વચ્ચેના અણબનાવને લીધે અનેક કુટુંબો તૂટયાના દાખલા પોતે રોજ સાંભળતા હતા. તેમના એક દૂરના સંબંધીનો દીકરો લગ્ન પછી કેટલી હદે બદલાઇ ગયો હતો અને મા બાપને ઘરમાંથી રીતસર હાંકી કાઢીને વૃધ્ધાશ્રમમાં મૂકી આવ્યો હતો.. એ બધાના પોતે સાક્ષી હતા. વહુની ચડામણીથી માતા પિતાને હેરાન કરવામાં કોઇ કસર નહોતી છોડી. એ માતા પિતા એ અનેક બાધા આખડી આ દીકરા માટે રાખેલી..રાતોના ઉજાગરા કરેલા એના પણ કલાબેન પોતે સાક્ષી હતા જ…અને હવે તેમની આ હાલત ?

આવા અનેક કિસ્સાઓમાં તેમણે દીકરાના લગ્ન પછી સાસુને હેરાન થતી જોઇ હતી. તેથી મનોમન તેઓ ફફડી રહ્યાં હતાં. તેમના મનમાં હમેશા એક શંકા…એક પ્રશ્ન ઉઠતો રહેતો. દીકરાના લગ્ન કરીશ પછી અમારા પણ એવા જ હાલ થશે તો ? દીકરાને પરણાવીને રોજની ચિંતા જ ઘરમાં લાવવાની ને ? પોતે ગમે તેટલું કરશે તો પણ વહુ કંઇ દીકરી નથી જ બની શકવાની. પછી પોતાના ઘરમાં પણ એકતાકપૂરની સિરિયલની જેમ રાજકારણના આટાપાટા ખેલાશે. પોતે દીકરા વહુના સદાના ઓશિયાળા બની રહેશે. આજ સુધી ઘરમાં બધું પોતાની ઇચ્છા મુજબ થતું આવ્યું છે. મા, દીકરા વચ્ચે આજે હેતપ્રીતનો નાતો છે. દીકરો આજે માન જાળવે છે. કાલે વહુ આવે અને દીકરાને પોતાની વિરુધ્ધ ચડાવે અને દીકરો બદલાઇ જાય તો પોતે એ સહન કેમ કરી શકશે ? દાખલો નજર સમક્ષ જ હતો. પેલા સંબંધીનો છોકરો લગ્ન પહેલાં કેવો પ્રેમાળ હતો. પરંતુ લગ્નના એક વરસમાં જ દીકરાને માના દોષ દેખાવા લાગ્યા. અને માની ઉપેક્ષા, અવગણના અને પછી અપમાન થવા લાગ્યા. દીકરો વહુની દ્રષ્ટિથી માને જોવા લાગ્યો હતો. અને પરિણામ ..? વ્રધ્ધાશ્રમ…

ના..ના..પોતાથી આવું બધું સહન નહીં થાય. દીકરાના લગ્ન કરીને મારે તેને ગુમાવવો નથી. બસ આવા બધા વિચારોને લીધે કલાબહેનના મનમાં પૂર્વગ્રહની આ ગ્રંથિ મજબૂત બનતી ગઇ. પરિણામે તેમણે દીકરાના લગ્ન જ નકરવા એવું નક્કી કરી લીધું. પતિએ ઘણાં સમજાવ્યા. પરંતુ તેમના મનની ભયની ગ્રંથિ નીકળી શકી નહીં. ગાંઠ છૂટી શકી નહીં…મારાથી એ બધું સહન નહીં થાય. એ એક જ વાત તેના મનમાં એવી તો સજ્જડ બેસી ગઇ હતી કે એમાંથી છૂટવું સહેલું નહોતું. એવામાં પતિનું અચાનક અવસાન થતાં પેલો ડર વધારે ઘેરો થયો. હવે તો પોતે સાવ એકલા થયા. વિધવા સાસુનો ભાવ કોણ પૂછવાનું ? શા માટે પૂછવાનું ?

અંતે એક દિવસ તેમણે દીકરાને પાસે બેસાડીને ખુલ્લા મનથી બધી વાત કહી. અને પછી ઉમેર્યું. ’ બેટા, તારે કોઇની સાથે સંબંધ રાખવો હોય તો અમારા તરફથી છૂટ છે. બાકી એ માટે લગ્નના બન્ધનમાં બંધાવુ એ આ જમાનામાં હવે કયાં જરૂરી છે ? અમારા જમાનાની વાત અલગ હતી.

અને પારકી છોકરીને ઘરમાં લાવીને અશાંતિ જ વહોરી લેવાની છે ને ? તું ન મારું રાખી શકે ન તેનું રાખી શકે. તારે તો બંને વચ્ચે ભીંસાવાનું જ આવે. તું આપણા સગામાં જ જુએ છે ને ? આપણી વચ્ચે પણ એવું કશું થાય એવું જોખમ લેવાની મને કોઇ ઇચ્છા નથી. છતાં તું કહીશ એ મુજબ હું કરીશ ખરી. .. પરંતુ તારે લગ્ન કરવા હશે તો પહેલેથી મને અલગ ઘરની સગવડ કરી આપ..અથવા લગન પછી તું તુરત અલગ રહેજે…હું એકલી રહીશ… બાકી મારે મારા ઘરમાં કોઇ કાવાદાવા નથી જોઇતા. મારાથી એ બધું સહન નહીં થાય.

અને કલાબહેન ઢીલા થઇને રડી પડયા.

પુત્ર મૌન બની બધી વાત સાંભળી રહ્યો. થોડા દિવસ પુત્ર વિચારતો રહ્યો. અંતે પુત્રે માની વાત સ્વીકારવાનું નક્કી કર્યું.

અને દીકરાએ લગ્ન જ ન કર્યા. આજે પણ તેની ઓફિસની એક છોકરી સાથે તેના સંબંધો જોડાયેલ છે.પરંતુ લગ્નના કોઇ બન્ધન વિના…. છોકરી પણ એકલી રહે છે. અને તેને પણ કોઇ બંધન જોઇતું નથી. પરિણામે બધા ખુશ છે.

પરંતુ આ કોઇ ઉકેલ હોઇ શકે ખરો ? દરેક મા કલાબહેનની જેમ વિચારવાનું શરૂ કરે અને અમલ કરે તો શું પરિણામ આવે ? સ્વસ્થ સમાજનું નિર્માણ કેમ થઇ શકે ?

જીવનપરંપરા આગળ કેમ વધી શકે ? આ કોઇ સ્વસ્થ વિચારસરણી નથી જ. આજે એક કલાબહેને આવું વિચાર્યું. કાલે આવા અનેક કલાબહેનો આવું વિચારતાં થાય તો ? તેને બદલે કલાબહેન લગ્ન પહેલાં ભલે દીકરાને પોતાના મનની બધી વાત કરે કે જો બેટા, આપણા ઘરમાં આવું કશું ન થાય તે માટે તું જાગૃત રહેજે. અને અમે પણ આવનાર છોકરીને પ્રેમથી અપનાવીશું. તે અમારી ફરજ છે. અમે અમારી ફરજ નહીં ચૂકીએ અને તું તારી ફરજ નહીં ચૂકતો. બાકી અલગ તો ગમે ત્યારે કયાં નથી થવાતું ? પહેલેથી ખરાબ જ થશે એવી ધારણા શા માટે બાંધી લેવાની ? શા માટે આટલી હદે અવિશ્વાસ ? પણ..મનના કારણ હમેશા અકારણ જ રહ્યા છે ને ? દરેક છોકરી કંઇ ખરાબ જ થોડી હોય છે ? દીકરાની જગ્યાએ તેમને દીકરી હોત તો ? બે ચાર ઉદાહરણો પરથી મનમાં પૂર્વગ્રહની ગ્રંથિ બાંધી લેવી યોગ્ય ગણી શકાય ?

કલાબેન ધાર્યું હોત તો પુત્રને આવી કોઇ સમજાવી શકયા હોત.

પોતે પણ લગ્ન કરીને આવ્યા જ હતાને ? અને પ્રેમ પામ્યાજ હતાને ? લગ્ન થાય એટલે દીકરો પોતાનો મટી જશે એવી આશંકા શા માટે ? જે બીજાના ઘરમાં થયું તે પોતાના ઘરમાં પણ થાય જ એવું પહેલેથી શા માટે માની લેવું ? પાંખ આવે એટલે પક્ષીને પોતાના અલગ આકાશમાં ઉડવાની સ્વતંત્રતા હોવી જ જોઇએ. પોતાની દીકરી પણ અન્યના ઘરમાં ગઇ જ છે ને ? આમ કલાબહેનની જેમ વિચારવાને બદલે સ્વસ્થ વિચારસરણી અપનાવવી જ રહી. તો જ સમાજની પરંપરા યોગ્ય રીતે આગળ વધી શકે. અને સ્વસ્થ સમાજનું નિર્માણ થઇ શકે. સાસુ , વહુ વચ્ચે પણ થોડી સમજદારી બંને પક્ષે રાખવામાં આવે તો સારું પરિણામ જરૂર મળી શકે. કેમકે આખરે કોઇ છોકરી લગ્ન કરે ત્યારે પહેલેથી એવું નક્કી કરીને નથી આવતી કે હું સાસરે જઇને સાસુને આમ હેરાન કરીશ. કે સાસુ પણ મનમાં એવું નક્કી નથી કરતી કે વહુ આવે એટલી વાર..હું વહુને આમ હેરાન કરીશ. આમ બેમાંથી કોઇ પક્ષ એવું વિચારી રાખતો નથી હોતો. અને છતાં અગણિત કિસ્સામાં આપણે સંબંધોને વણસતાં જોઇએ છીએ.. ઘરના સુખ, શાંતિ હણાતા જોઇએ છીએ. અને કયારેક વહુને તો કયારેક મબાપને હેરાન થતાં જોઇએ છીએ.

સંબંધો બહું નાજુક હોય છે. ઘણીવાર સાવ નાની વાતનું વતેસર થતાં વાર નથી લાગતી. વિચારો અલગ હોય, જનરેશન ગેપ હોય, બંનેના અજ્ઞાત મનમાં દીકરા માટે હરિફાઇ હોય કે એ વધારે કોનો છે? ત્યારે એ વિચારોનું પ્રતિબિંબ જાણ્યે, અજાણ્યે દરેક વાતમાં પડઘાતું રહે છે. અને બે સંબંધોવચ્ચે સેતુ બનવાને બદલે દીવાલનું નિર્માણ થતું રહે છે. દીવાલ તોડીને એનું સેતુમાં પરિવર્તન કરવું એ આજની ખરી જરૂરિયાત છે. સમયની માગ છે અને સ્વસ્થ સમાજના નિર્માણની આવશ્યકતા છે.

આપણે શું નિર્માણ કરીશું સેતુનું કે દીવાલનું ? કલાબહેનની જેમ નેગેટીવ વિચારવાને બદલે હકારાત્મક અભિગમ અપનાવીશુંને ?

8 thoughts on “સંબંધસેતુ..

  1. નિલમબેન; એવું કહેવું અત્રે અસ્થાને ન કહી શકાય કે આ રીતનો છૂપો ડર મનમાં આવી પરરિસ્થિતિમાં આવે એ માનવા યોગ્ય છે. પરંતુ એમ માનીને દિકરાના ભાવિને અદ્ધરતાલ કરવું એ યોગ્ય છે કે કેમ એ વિચાર માંગી લે તેવો પ્રશ્ન છે. એક સ્વસ્થ સમાજનું નિર્માણ તો સબંધોના સેતુ રચાવા થકી જ થઈ શકે. એમ કહી શકાય યા તો માની શકાય. અસ્તુ.

    Like

  2. Very nicely narrated as usual & good point Aunty but why every one-our society thinks its the daughter -in-law who breaks the family! why no one talks about the Mother-in-law or any one else in the family! dont you think that there might be few cases where the daughter-in-law doesnt get the care, respect & feelings she desire & what she deserve! I’m not be experienced in life & wise enough to comment anything like this but I’ve seen cases like these. The son or anyone else in the family might not aware about the mother-in-law’s this kind of nature because some people can play two personalities very well that even God might not know what that person actually is!! May be there are few daughter-in-laws who still dont understand what’s going on & still become victim & evil in eyes of the family! Things have changed, believe me its not only ”bahu” … There are many ”અપ્રકાશિત” stories about this!:)

    Like

  3. નીલમ, જમાનો બદલાયો છે. હવે સ્ત્રીઓ પણ પુરુષની માફક કમાતી અને ટેરેટોરીયલ થઈ ગઈ છે. અન્ય સ્ત્રી સાથે સ્પેસ શેર કરવાનું અઘરૂં બની ગયુ છે સૌને પોતાની રીતે રહેવામાં બીજી પેઢીની રીત આડી આવે છે. બંને પોઝીટીવ હોય તો ય વચ્ચે સેંડવીચ પુરૂષની થાય અને તેને માટે બેલેંસ રાખવાનું અઘરૂં થઈ જાય ત્યારે વિષમ પરિસ્થિતિ સર્જાય છે. મારી અપરિણિત દીકરી સાથે રહેવાનું ય મને અઘરૂં પડે છે. તેનું મોડા ઊઠવાનું મને નથી ગમતું અને સવારના પહોરમાં રસોડામાં ચાના વાસણ ખખડે અને બેડરૂમમાં તેને ખલેલ પડે તેની ફરીયાદ કાયમની…..વળી રસોઈ પણ અમારા ટાઈમે થવી જોઈએ તે મારો આગ્રહ અને તે સમયે તેનો ફેવરીટ ટી.વી. શો રોજનો હોય એટલે કાં તો તેને ગિલ્ટી ફીલ થાય કાં તો રોજનો ક્રમ બદલી મને મદદ કરવા માટે મનને મારવું પડે. મારો કોઈ આગ્રહ નથી કે તેણે મને મદદ કરવી જ જોઈએ અને અમને બંનેને મા-દીકરી તરીકે એકબીજા માટે કુદરતી પ્રેમ છે એટલે મને મદદ ન કરીને હું કહું તો ય તે ટી.વી.નો આનંદ ન લઈ શકે. અહીં બંનેની સારી લાગણીઓ જ અથડાય છે. રસોઈનો સમય બદલું તો મને થાય કે મને મારી રીતે રહેવા નથી મળતુ અને ના બદલું તો તેને થાય કે તેને એની રીતે રહેવા નથી મળતુ. અને બીજી એક વૈજ્ઞાનિક વાત એ છે કે ટેરેટોરિયલ પકૃતિ ધરાવતા બે જીવોને (પ્રયોગશાળામાં ઊંદરને) પહેલેથી જુદા ન પાડો તો જિંદગીભર સાથે રહી શકે પરંતુ એકવાર જુદા પાડ્યા પછી ભેગા કરો તો ચામડી ઊતરડી લે એવું પુરવાર થયું છે. આપણે માનવી તરીકે સુસંસ્કૃત છીએ એટલે એટલી હદે ના જઈએ તો પણ પોતાની સ્પેસમાં અન્ય કોઈ એની રીતે રહે તે આપણે સહન કરી શકતા નથી અને સ્વંતંત્રતા ઝૂંટવાઈ જતી અનુભવીએ છીએ. અને સ્વતંત્રતા એ દરેક જીવની મૂળભૂત અને ઊંડી ઝંખના હોય છે. તે માટે ખોટું કરતા પણ કોઈ અચકાતું નથી અને પછી, તો શું કરીએ? કરીને જસ્ટીફાય કરવા પ્રયત્ન કરે અથવા તો જેને કારણે સહન કરવું પડતું હોય તેની ફરિયાદ શરૂ થઈ જાય. ખેર, સાસુ-વહુ અને મા-દીકરી તો ઠીક પણ અત્યારે છૂટાછેડા વધ્યા છે તેમાં ય આ જ કારણ છે. સૌને પોતાની રીતે રહેવું છે અને જેની હાજરીથી એમાં અવરોધ થાય તેને ખસેડવા છે અથવા તો ખસી જવું છે. અને છતાં હજારો લોકો સંપીને સાથે રહે છે તેમાંના કેટલાંક છૂટકો ના હોવાથી ગોઠવાઈ જાય પણ ત્રાસ અનુભવતા હોય અને ચોઈસ હોય તો એમાંથી છૂટવા પ્રયત્ન કરે અને કેટલાંક છૂટા ના પડ્યા હોવાથી એકબીજાને સદી ગયા હોય ખમી લેવાની આદતને કારણે દુ:ખ ન અનુભવતા હોય. આ ખમી લેવાની આદત પાડવી પણ બધા માટે સહેલી નથી હોતી એટલે તો અત્યારના યુગમાં સ્વતંત્રતા ઝંખતી અને કમાતી સ્ત્રીઓ સાસુ ને કે પોતાને એમ બેમાંથી કોઈને ખમવું ના પડે તે માટે અલગ રહેવા તૈયાર હોય એવા છોકરાઓને જ પરણવાનું વધુ પસંદ કરે છે. જેમ અહીં તારા આર્ટિકલમાં કલાબેનને વહુનો ભય છે તેમ આજના યુગની સ્ત્રીઓને ય સાસુનો ભય છે અને વધુ તો પતિનો કારણ કે લાગણીશીલ હશે તો તેની મા ને મૂકી નહી શકે અને લાગણીહીન હશે તો પત્નીને ય ક્યારે મૂકી દે તે નક્કી નહી. એકા પ્રત્યેની લાગણી ખાતર બીજાને અન્યાય કરવાનો પ્રસંગ ઉપસ્થિત થાય ત્યારે પત્ની અને બાળકોને દૂર કરવા કરતાં માબાપની અલગ વ્યવસ્થા એ જ વ્યવહારૂ માર્ગ બાકી રહે એટલે પછી સમાજની વાત દૂર થઈ જાય. અંગત રીતે મને અહીં માનવ મનની એકવાત જે ખૂંચે છે તે એ છે કે પોતાની નિષ્ફળતાનો દોષ તે હંમેશા અન્ય પર નાંખી દોષમુક્ત થવાનો પ્રયત્ન કરે છે. મારે તો દીકરો નથી તેથી વહુ સાથે રહેવાનું બનવાનું નથી અને પરણ્યા પહેલાં મારા સાસુ ગુજરી ગયા હતા તેથી એમની સાથે રહેવાનો સવાલ જ નથી થયો પણ મને લાગે છે કે જેને પોતાનો દોષ ઢાંકી સામાનો દેખાડી શકવાનું કૌશલ્ય હોય તેવી સાસુ કે વહુ ઘરમાં ભારે પડતી હોય અને તો ય સમાજની વધુ દયા મેળવતી હોય છે પણ હકિકતે મૂંગા રહી ખમી લેવાનું જેને ભાગે વધુ હોય તે ખસી જવાના કે ખસેડવાના રસ્તા વિચારવા લાગે છે સમાજ દોષી ગણશે તેની ચિંતા પછી તેને રહેતી નથી. એટલે જ મને લાગે કે આ યુગમાં તારૂં સાસુ-વહુ વિષે લખેલ પુસ્તક સાસુએ વહુને અથવા વહુએ સાસુને આપવાના મલમ તરીકે વધુ વપરાશે. એનાથી તૂટતી જતી સમાજ વ્યવસ્થાને બહુ ટેકો મળે તે આશા નથી. હાં કદાચ આગામી વર્ષોમાં સમાજનો ઢાંચો બદલાય અને ભૂલાયેલી પ્રણાલીઓ ફરી અમલમાં મૂકવાનો સમય આવે તો તેનું મૂલ્ય ઘણુ ઊચુ થશે. શું થશે તે તો સમય જ કહી શકે. આશા રાખુ કે મારો આ સ્પષ્ટ અને જાહેર અભિપ્રાય વધુ પડતો આકરો ન હોય… તારો કલાત્મક દ્રષ્ટિકોણ પ્રશંશનીય છે તેમાં શંકા નથી.

    Like

  4. This happens, but son should not get “Marry” is not the right solution. Even if mother is single after son’s marriage she has to remember “She is the Mother of the family.” Mother in law and Daughter in law are not competitors. They are two different identity. I will say Mother in law has to have big heart. Just give benefit of doubt to “somebody’s daughter.’

    Like

  5. Respected sis,Jay Shree Krishna.Good afternoon have a happy n healthy day as it passes…I’m
    shocked!!! a mother thinks that way….about his own son!! we r all daughter comes in other family
    n lived other family….afterwords became “our”!! God bless us.

    Like

  6. સૌ પ્રથમ તો અહીં પ્રતિભાવ આપનાર દરેક સહર્દયી મિત્રોનો દિલથી આભાર.. અને ખાસ આનંદ એટલા માટે થયો કે. આ લેખે આપ બધા પાસે કશુંક લખાવ્યું..વિચારાવ્યું. એ આ લેખની સાર્થકતા..

    બીજું આ લેખમાં સાસુ કે વહુ કોઇની વ્યક્તિગત વાત નથી. જે રીતે સાસુ વિચારે છે એવે એજ રીતે વહુ પણ વિચારી શકે છે..વિચારે છે. મારો કહેવાનો અર્થ ..હેતુ એટ લો જ … કે આવી વિચારસરણી. ( નેગેટીવ જ કહેવાય આને.. ) . સાસુ કે વહુ બેમાંથી કોઇની પણ હોઇ શકે..જે સ્વસ્થ..તન્દુરસ્ત સમાજ માટે હાનિકારક છે. સમાજમાં આવી વિચરસરણી ધીમે પગલે પણ પ્રવેશ કરી રહી છે એ જ વાત મારે કલાબહેનના ઉદાહરણ દ્વારા દર્શાવવું હતું.. એ જ વાત વહુના ઉદાહરણ દ્વારા પણ દર્શાવી શકાય..
    આવી વિચારસરણી..સાસુ કે વહુ કોઇના દિલમાં ન પ્રવેશે એ માટેનો આ પ્રયત્ન હતો. છે.
    ધ્વનિ, ખાસ મારી એક વાર્તા ” સારા સમાચાર ” અહીં બ્લોગમાં મૂકેલી છે.વાંચજે. તારા ઘણાં પ્રશ્નોના જવાબ કદાચ મળી શકે.
    ખૂબ ખૂબ આભાર..આપ સૌનો.રેખા, તારી વિગતવાર વાત પણ ગમી. આપણે બધા જાગ્રત છીએ..એનો આનંદ છે.
    આ રીતે પ્રતિભાવ આપતા રહેશો ને ?
    ટકામાં પ્રમાણ કાઢવા બેસીએ તો સાચું કદી નીકળે જ ન શકે..કયાંક સાસુનો વાંક છે..કયાંક વહુનો… પણ સત્ય એટલું તો ખરું જ કે આ સંબંધ સ્વસ્થ સંબંધ જલદીથી નથી બની શકયો. કયાંક બને પક્ષે કશુંક ખૂટે છે.
    અલબત્ત અપવાદ તો હોવાના જ..પણ અહીં આપણે અપવાદરૂપ કિસ્સાઓની વાત નથી કરતા. સાસુ વહુના ઘણાં મીઠા સંબંધો પણ જોયા છે..જાણ્યા છે.અનુભવ્યા છે.
    આશા રાખીએ કે આ સંબંધમાં કદીક એકમેકને વિશ્વાસ જાગે અને સમાજની સૂરત બદલાઇ શકે. .

    Like

  7. લાગશે કે બહેનોની ચર્ચામાં આ ભાઈ ક્યાંથી ? (ઓડ મેન આઊટ)
    પણ પ્રશ્ન સાચો છે. નેગેટીવીટી નાનપણથી જ ડેવલપ થવાની શક્યતા વધારે છે.
    સામાજીકરણની પ્રક્રીયામાં સ્ત્રીને ઉતરતી કક્ષામાં મુકાતી આવી છે, આથી તેની પઝેસીવનેસ વધે છે. તેથી પુત્ર ગુમાવવાનો ડર છે. આ ડરમાં વધારો કરવામાં સમાજમાં બનતા પ્રસંગો અને ટીવીની સીરીયલો પણ મહત્વનો ભાગ ભજવે છે. ફક્ત પુત્રની ભુલ એટલી કે તેણે માતાને સમજાવી ચાન્સ લેવાનો હતો – લગ્ન કરી સાથે રહેવાનો પ્રયત્ન કરી જોવા માતાને તૈયાર કરવાની અને તે પણ એ ખાત્રી સાથે કે જો સરળ સંબંધો નહી રહે તો જુદા રહીશું.
    મહદ અંશે સંબંધોના મૂળમાં પહોચવાનો પ્રયત્ન મેં http://bestbonding.wordpress.com પર કરેલ છે.

    Like

  8. અહીં કલાબહેને દીકરાના લગ્ન ન થવા દીધા તેનું કારણ પોતાના નકારાત્મક વિચાર જવાબદાર હતા. પરંતુ ઘણા દીકરાના લગ્નબાદ આવી નકારાત્મક વિચારોમાંથી બહાર નથી આવતા અને જાતે જ દુખી થાય છે. મારી સખીના લગ્ન થયા, એકવાર બને માણસે પ્લાન કર્યો કે આજે માતા-પિતાને પણ કહી કે સાથે બહાર ફરવા જાય અને જમીને જ આવીશું ત્યારે સાસુ બોલ્યા અમારે નથી આવવું તમે જ જાવ, આજે સાથે જાય અને ૨-૫ વર્ષ પછી ન બનતું હોય ત્યારે વધારે દુ;ખ થાય અને આકરું લાગે. એટલે દીકરા-વહુ સાથે ન ગયા અને ક્યારેય નથી જતા. પણ દીકરી-જમાય સાથે વર્ષમાં એકવાર બહારગામ તો ૨/૪ દિવસ જાય જ. અને દીકરી વતન ફરે ત્યારે તેની સાથે બહાર જમવા પણ જાય. લગ્નના થોડા દિવસોમાં જ વહુને આવું કહે ત્યારે વહુ શું કરે. બોલે તો તે ખરાબ બની જાય, અને મને તો એ વાતની ખબર પડી ત્યારે બોલવા નું મન થયું કે ભવિષ્યની એટલી જ ચિંતા હોય તો શરુથી જ જુદા કરી દેવતાને, આવું બોલી-બોલીને હેરાન કરવા અને પછી જુદા થવાના સંજોગો આવે ત્યારે વહુને બદનામ કરવી. ૨-૫ વર્ષ પછી એ સંજોગો આવું બોલે તો ઉભા થવાના જ છે.

    http://www.vicharshrushti.blogspot.in/2012/06/1.html

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s