નિર્ણય સાચો કે ખોટો ?

અરે, વ્યોમા તું ? મોલમાંથી થોડું શોપીંગ કરીને વ્યોમા બહાર નીકળતી હતી ત્યાં જ બાજુમાંથી તેને અવાજ સંભળાયો.

વ્યોમાને આશ્ર્વર્ય થયું..અહીં વળી પોતાને ઓળખતું હોય એવું કોણ છે ? તેણે જોયું તો સામે સોનાલી ઉભી હતી..

ઓહ..સોના..તું અહીંયા ?

હા..પણ તું અહીં કયાંથી ?

અરે, આજે જ આવી છું અહીં..કંપનીના કામે. આખો દિવસ મીટીંગથી થાકી હતી તેથી થોડી ફ્રેશ થવા અહીં મોલમાં આંટો મારવા આવી. પણ તું તો…

હા.. હું હૈદ્રાબાદ હતી..પણ બે મહિનાથી અમારી બદલી અહીં થઇ છે.. હું તને ફોન કરવાની હતી જ.. પણ અહીં છોકરીઓનું એડમીશન અને સેટ થવાના કામમાં એવી તો અટવાઇ ગયેલી કે તને જાણ કરવાનું રહી ગયું. આજે કરીશ..કરીશ.. કરતા રહી જ ગયું.. સોરી..

‘ અરે..ઇટ્સ ઓકે.. જવા દે એ બધી વાત..

‘ વ્યોમા, તું ઉતરી કયાં છો ?
‘ અહીં હોટેલ પ્રીંસમાં .. હજુ બે દિવસ રહેવાનું છે.

અરે, મારું ઘર હોય ને તું હોટલમાં રહે એટલી હિમત તારી ?

અરે..બાબા.. મને થોડી ખબર હતી કે તું અહીં આવી ગઇ છે ? એક તો ચોરી ને ઉપરથી શિરજોરી.. ? વાહ… આ તો ચોર કોટવાળને દંડે એવું તું કરે છે..
કહેતા વ્યોમા હસી પડી.

સોરી..અરે, બાબા..કાન પકડયા બસ.. ? ચાલ હવે.. ‘ સોનાલીએ પોતાના બે કાન પકડતા કહ્યું.

અને બંને બહેનપણીઓ એકી સાથે હસી પડી.

થોડીવારમાં વ્યોમા સોનાલીને ઘેર હતી. સોનાલીએ પોતાની બંને દીકરીઓ સાથે વ્યોમામાસીની ઓળખાણ કરાવી. વ્યોમાને આ મીઠડી દીકરીઓ બહું ગમી ગઇ.
સોનાલી રસોઇની વ્યવ્સ્થામાં પડી. અને વ્યોમા આ બંને છોકરીઓ સાથે રમવામાં પરોવાઇ.

‘માસી, તમે માલા છો ને ? ‘ ત્રણ વરસની યુગ્મા વ્યોમાને વહાલથી વળગી રહી.

‘ના, હોં માસી મારા છે.’ છ વરસની ત્રિચા માસી પર પોતાનો કબજો કરવા આતુર હતી.

બંને છોકરીઓને આ સરસ સરસ માસી બહુ ગમી ગયા હતા. જોકે વ્યોમાનું ઠસ્સાદાર વ્યક્તિત્વ સૌને આકર્ષતું. પણ આ બાળકીઓની વાત તો અલગ હતી.

‘માસી ચાલો, આપણે કેરમ રમીએ..ત્રિચા તેનો હાથ ખેંચી અંદર પોતાના રૂમમાં લઇ ગઇ.વ્યોમા અભાનપણે ખેંચાઇ.ત્યાં તો યુગ્મા પોતાની મોટી સરસ મજાની ઢીંગલી..બાર્બી લઇ આવી અને પરમ ઉદારતાથી આ માસીને આપી. જાણે પોતાનું સર્વસ્વ અર્પણ કરી દીધું. વ્યોમા આ નિર્વ્યાજ સ્નેહના ઝરણામાં ભીંજાયા સિવાય કેમ રહી શકે ?

નિતાંત..નવો અનુભવ..અને પોતે છલોછલ ! આવી સભરતા તો કયારેય નથી અનુભવી. તેણે વહાલથી યુગ્માને તેડી લીધી.ત્યાં ત્રિચા રિસાઇ ગઇ.

’માસી. મારી સાથે રમતા નથી..’વ્યોમા તેના ચહેરા પરના ભાવ પર ઓળઘોળ..! તે ખોળામાં યુગ્માને લઇ એક હાથમાં ઢીંગલી પકડી ત્રિચા સાથે કેરમ રમવા લાગી..કેટલા વરસો પછી….!

ત્યાં અંદરથી હાથ લૂછતી લૂછતી સોનાલી આવી, ‘ઓહ..આ છોકરીઓ તને હેરાન કરતી હશે..છે જ બંને જળો જેવી..બંને ચોંટી છે ને તને..! ચાલ, એ તો રમશે બંને જાતે..

‘ ના, સોના, તું તારે તારું કામ પતાવ. મને આ દીકરીઓ સાથે રમવાની મજા આવે છે. ‘ જેવી તારી ઇચ્છા…યુગ્મા, ત્રિચા, આંટીને હેરાન ન કરતા હોં. ‘

’ અમે કંઇ માસીને હેરાન નથી કરતા…અમે તો તેમની સાથે રમીએ છીએ..હેં ને માસી ? ‘

વ્યોમાએ હસીને હા પાડી. અને ફરીથી બંને સાથે રમવામાં મશગૂલ બની ગઇ.
સોનાલીને આશ્ર્વર્ય તો થયું. પરંતુ કશું બોલી નહીં. ને રસોડામાં ગઇ.

સોનાલી અને યુગ્મા કોલેજની ખાસ બહેનપણીઓ..જોકે બંનેના સ્વભાવમાં..વિચારોમાં આસમાન જમીનનો તફાવત હતો. અને છતાં બંનેની મૈત્રી અતૂટ રહી હતી. વ્યોમા બિન્દાસ અને નારી સ્વતંત્રતાની પૂરી હિમાયતી. કોઇ છોકરો તેની આસપાસ ફરકી શકતો નહીં. લગ્નસંસ્થામાં તેને જરા યે વિશ્વાસ નહોતો. નાનપણથી જ તેણે પોતાના ઘરમાં મમ્મીને હમેશા સહન કરતી, રડીને રહી જતી જોઇ હતી.થોડી મોટી થતાં તેની આસપાસમાં પણ અનેક સ્ત્રીઓનું શોષણ થતું…અન્યાય સહન કરતી જોઇ હતી. પરિણામે તેના મનમાં સતત નેગેટીવ વિચારો ચાલતા રહેતા. પુરૂષો બધા ખરાબ જ હોય. સ્ત્રીઓને અન્યાય જ કરતા હોય એવી એક ગ્રંથિ તેના મનમાં ઘર કરી ગઇ હતી. પરિણામે પોતે કયારેય લગ્ન નહીં કરે એવું તેણે નક્કી કરી લીધું હતું. અને એ જ માર્ગ પર તે ચાલી રહી હતી.

એક મોટી કંપનીમાં સારી પોસ્ટ પર તે નોકરી કરતી હતી. પૂરી સ્વતંત્ર..કંપનીના કવાર્ટરમાં એકલી આરામથી રહેતી હતી. હમણાં કંપનીના કામે તે આ શહેરમાં આવી હતી. અને તેની મિત્ર સોનાલી આ જ શહેરમાં રહેતી હોવાથી તેને ઘેર જમવા આવી હતી. બંને બહેનપણીઓ વરસો પછી મળી શકી હતી. બંને પોતપોતાની રીતે ખુશ હતી. બંનેના રસ્તા અલગ હતા. પરંતુ મૈત્રી તો આજે પણ લીલીછમ્મ રહી હતી.

જમીને રાત્રે બધા સાથે બેઠા હતાં. સોનાલીનો પતિ શાલિન પણ એક મોટી કંપનીમાં જનરલ મેનેજર હતો. તેનો સ્વભાવ ખૂબ હસમુખો હતો. વ્યક્તિત્વ આકર્ષક હતું. બધા સાથે ગપ્પા મારતા હસી મજાક કરી રહ્યા હતા. શાલિન કહે, બહાર સરસ ઠ્ંડી હવા છે. ચાલો લોંગ ડ્રાઇવ પર જઇએ.

યુગ્મા અને ત્રિચાએ તાળીથી પપ્પાની વાતને વધાવી લીધી.

બધા બહાર નીકળ્યા. બંને છોકરીઓ વ્યોમા સાથે ખૂબ ભળી ગઇ હતી. આખે રસ્તે તેમનો કિલકિલાટ ચાલ્યો. એ કલરવથી વ્યોમા છલકી રહી. બધાએ આઇસ્ક્રીમ ખાધો, પાન ખાધું બહાર ખુલ્લી હવામાં થોડીવાર બેઠા.શાલિન સોનાલીની જે સંભાળ લેતો હતો. વ્યોમા મૌન બનીને જોતી જ રહી હતી. કયાંક કશુંક સ્પર્શી રહ્યું હતું. કંઇક……
જીવનમાં કશુંક ખૂટતું હતું કે શું ? રોજ ઓફિસેથી આવી જમી, થોડી વાર ટી. વી. પર આડીઅવળી ચેનલો ફેરવવાની, કે મેગેઝિનના પાના ઉથલાવી સૂઇ જવાનું..વહેલી પડે સવાર.રોજ એકલા એકલા કોની સાથે બહાર નીકળે ?

આજે અહીં કેવા મજા આવતી હતી. દિલમાં જાણે આનંદ છલકતો હતો. કેવી મીઠડી દીકરીઓ છે. અનેક વિચારોમાં વ્યોમા ખોવાઇ રહી.

બે દિવસ સોનાલીએ તેને પોતાને ઘેર જ રાખી. બે દિવસ જાણે બે કલાક બની ગયા હતા. બે દિવસ પછી વ્યોમા ઘેર ગઇ ત્યારે તેના મનમાં સોનાલીના શબ્દો પડઘાતા હતા.

’ વ્યોમા, એવું નથી લાગતું કે લગ્ન ન કરવાનો તારો નિર્ણય ખોટો હતો ? લગ્ન કરીને અમુક લોકો દુ:ખી થાય છે. તો એનાથી અનેકગણા લોકો સુખી પણ થાય જ છે. એ કેમ ભૂલી જાય છે ? અને સુખી કે દુ:ખી થવું એમાં કયારેક સંજોગો અને કયારેક માણસ પોતે ભાગ ભજવતો હોય છે. હજુ કંઇ મોડું નથી થયું. જીવનસંધ્યાએ એકલતા જીરવવી બહું આકરી લાગશે. હજુ તું એવી મોટી નથી થઇ ગ ઇ..હજુ સમય છે. મારો કોઇ આગ્રહ નથી. પણ એક વાર શાંતિથી વિચાર જરૂર કરજે.’

વ્યોમાને થયું પોતે કયાંક કોઇ ભૂલ તો નથી કરીને ? લગ્ન ન કરવાનો એનો નિર્ણય ખોટો નથીને ? તેની નજર સામે સોનાલીના પ્રસન્ન દામ્પત્યનું ચિત્ર રમી રહ્યું.

અને….વ્યોમાની નજર અનાયાસે હાથમાં રહેલા પેપરમાં મેટ્રીમોનીયલ ..લગ્નવિષયક જાહેરાત પર ફરવા લાગી.
( સંદેશમાં પ્રકાશિત વાત એક નાની )

4 thoughts on “નિર્ણય સાચો કે ખોટો ?

  1. કયાંક કશુંક સ્પર્શી રહ્યું હતું. કંઇક……
    જીવનમાં કશુંક ખૂટતું હતું કે શું…. લગ્ન કરીને…અનેકગણા લોકો સુખી પણ થાય જ છે….
    નિર્ણય સાચો કે ખોટો..આ નિર્વ્યાજ સ્નેહના ઝરણામાં ભીંજાયા સિવાય કેમ રહી શકે ?

    Like

  2. મને ૨ ભૂલ દેખાય છે. માફ કરજો હું ઘણો નાનો અને શિખાઉ લેખક છું એટલે તમને કઈ કહેવાય કે નહિ એની ખબર નથી.
    ૧) “સોનાલી અને યુગ્મા કોલેજની ખાસ બહેનપણીઓ..”… (યુગ્મા કે વ્યોમા ???)

    ૨) “અને તેની મિત્ર સોનાલી આ જ શહેરમાં રહેતી હોવાથી તેને ઘેર જમવા આવી હતી. બંને બહેનપણીઓ વરસો પછી મળી શકી હતી. બંને પોતપોતાની રીતે ખુશ હતી. બંનેના રસ્તા અલગ હતા. પરંતુ મૈત્રી તો આજે પણ લીલીછમ્મ રહી હતી.”

    – આજ વાક્યોને તમે ઉપર શરૂઆતમાં અને બીજા એક ફકરામાં વર્ણવી દીધા. તો પછી ફરી વાર આની જરૂર ના હોય એવું લાગે છે.

    બાકી સારી વાર્તા છે. શીખવા મળે છે ઘણું તમારા લખાણ પર થી.

    Like

    • જિગરભાઇ..આભાર.. તમારી વાત સાચી છે. નામમાં ભૂલ થઇ છે. ટાઇપીંગ ની ભૂલ છે એ..
      ઘણીવાર નિયમિત કોલમમાં ડેડલાઇન આવી જતી હોય છે અને ત્યારે ઉતાવળથી મોકલવાનું હોય ત્યારે આવી ભૂલ થઇ જતી હોય છે. જે ન થવી જોઇએ.. વાર્તા એકે બીઠકે ન લખાઇ હોય ત્યારે આવું પુનરાવર્તન થઇ જાય છે. ફરીથી ચેક કરવાનો સમય ન રહ્યો હોય ત્યારે ખાસ..
      આભાર ભૂલ દર્શાવવા બદલ.. કોઇ પણ વાચકનોએ હક્ક છે. અને ભૂલ હોય ત્યારે ખેલદિલીથી એનો સ્વીકાર કરવો એ લેખકની ફરજ છે.
      એમાં નાનો કે મોટો એવો કોઇ સવાલ જ નથી.
      ખૂબ ખૂબ આભાર ..વાંચતા રહેશો અને જરૂર પદયે કાન પણ પકડતા રહેશો..

      Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s