ચપટી ઉજાસ..111

ચપટી ઉજાસ..111
હસતી ગાતી મમ્મી

આજે રાત્રે ફૈબાનો ફોન આવ્યો હતો. મને વાત કરવાની મજા આવી. મેં ફૈબાને કહ્યું
‘ તમે જલદી આવી જાવ..મને તમારા વિના ગમતું નથી. મને મૂકીને કેમ ગયા ? એમ ઘણી ફરિયાદ કરી. ફૈબા ફોનમાં હસતા હતા અને કહેતા હતા,

‘ જૂઇ, તારે માટે શું લેતી આવું ?

મને એકદમ યાદ આવી ગયું કે ફૈબા કંઇક વીઝા લેવા ગયા છે. ને ફૈબા લે એ તો સરસ જ હોય ને ? મારે પણ ફૈબા જેવું જ થવું હતું. એટલે મેં તુરત કહી દીધું,

’ તમારા જેવા વીઝા મારે જોઇએ છે. ..

ફૈબા ફોનમાં ખડખડાટ હસી પડયા.

‘ જૂઇ, વીઝા એમ ન મળે.. હું આવીને તને વીઝા એટલે શું એ સમજાવીશ..બોલ બીજું શું લેતી આવું ?

‘ કંઇ નહીં.. મેં રિસાઇને કહ્યું.

હું જે મગાવું છું એ તો ફૈબા ના પાડે છે કે એ ન મળે..ફૈબાને ને દાદીમાને મળે અને મને નહીં એમ કેમ ?

દાદીમાએ પણ ફોનમાં મમ્મી સાથે વાત કરી. દાદીમાએ જયનું જ પૂછયું હશે કેમકે મમ્મી ફોનમાં કહેતી હતી કે .. હા..હા..તમે ચિંતા ન કરો. જય પણ મજામાં છે. બંને બરાબર છે. ના..એ હજુ આવ્યા નથી. ‘ આ “ એ “ વળી કોણ હશે ? કોણ નથી આવ્યું ? એ મને ન સમજાયું.

ત્યાં મમ્મી આગળ બોલી, કદાચ કાલે આવશે એમ કહેતા હતા.

કાલે વળી કોણ આવવાનું હશે ? તમારે વીઝા લેવા કાલે જવાનું છે ને ? મળી જાય તો સારું. કુંજભાઇને રાહત થશે.

આજે રાત્રે પણ મમ્મીએ ખીચડી કે ભાખરી કે એવુ કશું નહોતું બનાવ્યું. આજે અમે બહાર જ પાણીપૂરી ખાધી હતી. મને તો જલસા પડી ગયા. તીખી તીખી પાણીપૂરી ખાવાની મને બહું મજા આવી. મમ્મી આજે બહું હસતી હતી અને ધીમે ધીમ કંઇક ગાતી પણ હતી. આવી હસતી ને ગાતી મમ્મી કોને ન ગમે ? પણ રોજ મમ્મી આવી કેમ નથી હોતી ?

રાત્રે ઘેર આવ્યા ત્યાં માલામાસી આવ્યા હતા. આમ તો માસી કદી રાતના નથી આવતા. પણ આજે આવીને કહે,

મને થયું આજે તું એકલી છે તો તારી સાથે નિરાંતે વાત થશે. એટલે અત્યારે આવી. બાકી તો ઘેર આવું ત્યારે કદી તારી સાથે તો શાંતિથી વાત થાય જ નહીં. તારા સાસુજી સાથે જ.. કહેતા માલામાસી હસી પડયા.

હમણાં માસીના પેટમાં નાનુ બાબુ આવ્યું છે ત્યારથી માસી સાથે મારે બહું મસ્તી નથી થતી. માસી પહેલાની જેમ મને દોડીને તેડી નથી લેતા.આ બાબુ પેટમાંથી જલદી જલદી બહાર આવી જાય તો સારું. પછી તો માસી મને તેડશે ને ?

આજે પણ માસી મારી સામે જોઇને હસ્યા.. પણ મને તેડી નહીં. મને પૂછયું, ’ જૂઇ, ફૈબા સાથે વાત કરી ?

મેં હા પડી. લે જૂઇ, તારા માટે ચોકલેટ લાવી છું. કહીને માસીએ મને ચોકલેટ આપી. જય પણ દોડીને મારી પાસે આવી ગયો. ને મારા હાથમાંથી સીધી ઝૂંટવવા લાગ્યો. માસી કહે,

‘ જય , લે આ તારી.. જૂઇ પાસેથી નહીં લેવાની. કહીને માસીએ જયને પણ આપી. જયે તો થેંકયુ પણ ન કહ્યું. મને તો હવે ખબર છે કે કોઇ કશું આપે તો થેંકયુ કહેવાનું. મેં માસીને કહ્યું થેંકયુ..

માસી તો હસી પડયા. મમ્મીને કહે, આ બધી ઉમંગીની ટ્રેનીંગ છે ને ? ‘ મમ્મી કહે

‘ હા, જૂઇ તો એમને ખૂબ વહાલી. મારે જોકે સારું છે. મમ્મીને જયનું વધારે છે અને ઉમંગીબેનને જૂઇનું..એથી નિરાંત છે. બંને સચવાઇ જાય છે.’

‘ અને તને કોનું વધારે છે ? સમીરભાઇનું ? કહેતા માસી હસી પડયા.
પછી કહે,

‘ નિશા, હવે તો હું જયને બોલાવું એનો પણ બા વાંધો નથી લેતા .’

’ હા..હવે કયાંથી લે ?

‘ હા..હવે તો હું યે મા બનવાની.. વાંઝિયાનું મેણુ અંતે ભગવાને ટાળ્યું. નહીંતર હું તો દત્તક લેવા પણ તૈયાર હતી. પણ ‘ એ ‘ જલદી માનતા નહોતા. અને આપણે કંઇ આપણી મરજી મુજબ થોડા જીવી શકીએ છીએ ? આપણી દોર તો બીજાના હાથમાં..
‘ શું કરીએ માલાબેન ? આપણો સમાજ જ પુરૂષપ્રધાન ને ? એની દ્રષ્ટિ જયાં સુધી ન બદલાય ત્યાં સુધી તો.. ‘

પછી તો માસી ને મમ્મી ન જાણે કેવી કેવી અઘરી વાતો કરતા રહ્યા. હું તો ટી.વી. ચાલુ કરીને એની સામે ડાંસ કરવામાં મશગૂલ બની ગઇ. આમ પણ એવી અઘરી વાતો કંઇ મને સમજાવાની નહોતી..ને મારે સમજવી યે નહોતી. આજે મને નાચતી રોકવાવાળા દાદીમા નહોતા.

મોટી થઇશ પછી કોઇ રોકવાવાળું નહીં હોય ને ?

( જનસત્તા..લોકસત્તામાં દર ર્વિવારે પ્રગટ થતી શ્રેણી )

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s