ચપટી ઉજાસ..95

મોટાઓનો સાથ મળશે ?

હમણાં રોજ સાંજે હું અને જય મમ્મી સાથે ગાર્ડનમાં રમવા આવીએ છીએ. ગાર્ડનમાં અમને બંનેને લસરપટી ને હીંચકા ખાવાની મજા પડી જાય છે. મમ્મી નાના નાના હીંચકા નાખે છે.. હું કહું છું.. હજી..હજી..મોટા મોટા..

પણ મમ્મી સાવ બીકણ છે..એને એમ જ લાગે કે હું કે જય પડી જાશું..અમને લાગી જશે. પણ હું તો મારું ધ્યાન રાખું છું. જય ઘણીવાર દોડતા દોડતા પડી જાય છે. જય પડે એટલે દાદીમા કે મમ્મી જે હોય તે તુરત દોડે.. ઉમંગી ફૈબા તો કહેશે,

‘ એમ ઉતાવળા થઇને દોડવાની જરૂર નથી. એને જાતે ઉભો થવા દો.. કંઇ બહું વાગ્યું નથી .

હું તો પડું ત્યારે મારી જાતે ઉ ભી થઇ જાઉં છું. કેમકે મને ઉભી કરવા કંઇ કોઇ જલદી દોડતું નથી.

આજે પણ રોજની જેમ હું ને જય મમ્મી સાથે ગાર્ડનમાં આવ્યા છીએ. આ ગાર્ડન અમારા ઘરથી બહું દૂર નથી. અમે ચાલીને જ આવીએ છીએ. દાદીમા મંદિરે જાય અને અમે અહીં આવીએ. હમણાં ફૈબા વાંચતા હોય છે. એટલે એ કયાંય બહું જતા નથી. એમની બહેનપણી કયારેક ઘેર આવે છે. પણ બંને વાંચતા હોય છે. હમણાં મારી સાથે પણ મસ્તી કરવા ફૈબા બહું નવરા નથી થતા. ફૈબાની પરીક્ષા છે એમ બધા કહે છે..આ પરીક્ષા વળી શું હશે ? ફૈબાને જ કેમ પરીક્ષા હોતી હશે ? મારે, મમ્મીને , દાદીમાને, પપ્પાને કોઇને પરીક્ષા નથી આવતી… ખાલી ફૈબાને જ કેમ ?

મમ્મી જયને હીંચકા નાખે છે. હું તો ગાર્ડનમાં દોડતી રહું છું. આજે તો હું મારો બોલ લઇને આવી છું. બોલને પગથી જોશથી લાત મારીને એની પાછળ ભાગવું મને બહું ગમે છે. મને બોલથી રમતી જોઇને જય પણ હીંચકા ઉપરથી ઉતરી ગયો. ને મારી પાછળ દોડયો. સાવ કોપી કેટ..આવડો મોટો થઇ ગયો તો યે હજુ કોપીકેટ જ છે. હું તો જયથી ફાસ્ટ ફાસ્ટ ભાગી શકું છું. જયને આવતો જોઇને હું બોલ હાથમાં લઇને ભાગી મારા હાથમાંથી બોલ લેવા જય દોડયો. અમારા બંનેની મસ્તી ચાલતી રહી. મમ્મી હમેશની જેમ બોલતી રહી,

જૂઇ, જયને બોલ આપ..એને પણ રમાડ.. ‘

બસ..મારે બધું આપી જ દેવાનું. કયારેય કોઇ એમ નથી કહેતું કે

જય, જૂઇને આપી દે.. એવું મેં કદી સાંભળ્યું નથી. આપવાનું બધું ખાલી જૂઇએ જ…

? એમ રોજ આપી દેવું મને કંઇ ગમતું નથી. આજે પણ મારે બોલથી રમવું હતું. જયને કંઇ સરસ રમતા નથી આવડતું. આમ તો જય ભાઇ મને બહું વહાલો છે. પણ રોજ રોજ આપી દેવું કેમ ગમે ?

ત્યાં ગાર્ડનમાં મારી ફ્રેંડ માનસી તેની મમ્મી સાથે આવી. આવી. માનસી મને બહું ગમે છે. મેં હવે બોલ ભાઇના હાથમાં આપી દીધો.

લે જય, તારે બોલ જોઇએ છે ને ? તું રમ… ‘

એમ કહીને મેં બોલ જયને આપી દીધો. ને હું માનસી પાસે દોડી ગઇ. હવે અમે બંને પકડદાવ રમતા હતા. સ્કૂલમાં પણ આવું ઘણું બધું અમે રમતા હોઇએ છીએ. જયે બોલનો ઘા કરી દીધો. ને અમારા બંનેની પાછળ દોડયો. છે ને સાવ કોપી કેટ.. ? પહેલાં બોલ જોઇતો હતો અને હવે બોલ આપ્યો તો રમતો નથી. બસ..જૂઇ કરે એ જ એણે તો કરવાનું.

મેં જયનો હાથ પકડી લીધો. એમ તો ભાઇલો મને બહું વહાલો હતો. હું ને જય હાથ પકડીને દોડતા હતા. માનસીએ પણ અમારો હાથ પકડી લીધો. માનસીને જય બહું ગમે છે. તેની પાસે ભાઇ નથી.

માનસીએ જયને બતાવીને તેની મમ્મીને કહ્યું કે તેને પણ જૂઇ જેવો ભાઇ જોઇએ છે. મારી મમ્મીએ પણ માનસીની મમ્મીને હસીને કહ્યું,

તમારે માનસીને ભાઇ લાવી દેવો જોઇએ હોં. ‘

માનસીની મમ્મી કહે, ‘ ના..અમારે તો આ માનસી એક જ બસ છે. બે બાળકોનો ખર્ચો અમને પોસાય તેમ નથી. એક્ને સારી રીતે ઉછેરી શકીએ એટલે ઘણું. અમને કોઇ વંશ કે વારસદારનો શોખ નથી. અમારે તો માનસી જ અમારી દીકરી કે દીકરો જે ગણો તે એક જ. “

પછી બંને મમ્મીઓ કંઇક વાત કરતી હતી.. ગંભીર બનીને..જેમાં મને કંઇ સમજાય તેવું નહોતું. પણ મને લાગ્યું કે માનસીની મમ્મી તેને ભાઇ લાવી દેવાની નથી.

હવે અમે ત્રણે જણા એકબીજાનો હાથ પકડીને ગોળ ગોળ ફરીને રીંગા રીંગા રોસીઝ …ગાવા લાગ્યા. મારી અને માનસીની બંને મમ્મી અમારી પાસે આવીને તાળી પાડવા લાગી. અમને બહું ગમ્યું. અમે ત્રણે વધારે જોશમાં આવી ગયા..અને વધારે મોટેથી ગાતા રહ્યા. ફરતા રહ્યા ..

મોટાઓનો સાથ મળે એનાથી વધારે અમારે શું જોઇએ ? અમને હમેશા મળતો રહેશે મોટાઓનો સાથ ?

( જનસત્તા..લોકસત્તામાં દર રવિવારે પ્રકાશિત થતી શ્રેણી )

6 thoughts on “ચપટી ઉજાસ..95

  1. ના, અતુલભાઇ. મોટાઓ દરેક વખતે ખોટા ન જ હોય.. પરંતું અહીં તો બળકોની દ્રષ્ટિએ એમને જે લાગે છે એની વાત છે. દરેક વખતે કંઇ બાળક સાચું જ વિચારે એવું નથી હોતું. એ તો સાચું, ખોટું દરેક વિચારે. પોતાની રીતે મોટાઓને મૂલવે. સાચી વાતની જાણ એમને પોતે મોટા થયા પછી જ ખબર પડેને ?

    આભાર આપ સૌનો…

    Like

    • આપની વાત સાચી લાગે છે – મને તો હજુ બળકની દૃષ્ટિએ આવી વાતોમાં બહુ ખબર નથી પડતી – કાશ આજીવન બળક જ રહી શકું.

      આપનો આભાર – આપે બે વાક્યો ઉચ્ચાર્યા તે માટે.

      યેસ..અતુલભાઇ…કાશ આપણે સૌ આજીવન બાળક..તો નહીં પણ બાળક જેવા રહી શકતા હોત..! નીલમ દોશી

      Like

  2. વાહ નિલમ ! બહુ સરસ ….
    બાળકો એની દ્રષ્ટિએ કેવું કેવું વિચારતા હોય નહી ? આપણે તો એ કલ્પી પણ નથી શકતા …
    બાળપળ ગુમાવ્યું એની સાથે નિર્દોષતા પણ ગુમાવી દઇયે છીયે …

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s