ચપટી ઉજાસ..92.

કાકાની બેગમાં જૂઇબેન

આજે સવારથી ઘરમાં ધમાલ છે. કાકા, કાકી બધો સામાન પેક કરે છે. આજે રાત્રે તેઓ જવાના છે. મને મજા નથી આવતી. મેં કાકાને કહ્યું.. મારે પણ આવવું છે. હું તો કાકા, કાકીથી આઘી નહોતી ખસતી..એટલે દાદીમા મારી ઉપર ખીજાતા હતા. પછી મમ્મીને કહે,
નિશા, આને થોડી વાર માલાને ત્યાં રમવા મોકલી દે..આમે ય એ આખો દિવસ નવરી ધૂપ જ હોય છે. આને પણ એને ઘેર ગમે છે. આજે અહી આટલું કામ છે ને આડી આડી થાય છે. કુંજ બિચારો પેકીંગ કેમ કરે ? ‘

કુંજકાકા કહે,
‘ ના..મમ્મી, જૂઇ અમને જરાયે હેરાન નથી કરતી. આમ પણ કાલથી અમને એ કયાં જોવા મળવાની છે ? આજે કયાંય નથી મોકલવી..ભલે અહીં જ રમતી. અને પેકીંગની ચિંતા ન કર. બધું થઇ જશે. ‘

હું તો રાજી રાજી થઇ ગઇ. આમ તો માલા માસી મને બહું ગમે છે. એમને ઘેર જવું પણ મને બહું ગમે.. પણ આજે તો મારે કાકા અને કાકી પાસે રહેવું છે. એ લોકો કેમ મમ્મીની જેમ હમેશા અહીં જ નહીં રહેતા હોય ? રોજ અહીં રહે તો કેવી મજા આવે.

દાદીમા કહે,

‘ કુંજ, પાછું તારું મોઢું જોવા ન જાણે કયારે મળશે ? પાછા મળાશે કે કેમ એ યે કોને ખબર છે ? ’ શું મમ્મી, તું યે ભાઇને જતી વખતે આવું બોલે છે ? કશું નથી થવાનું. અરે, છ મહિના પછી તું ને હું પ્લેનમાં ઉડવાના છીએ.. સીધા તારા દીકરા પાસે…

આ પ્લેન ..એટલે મારી બુકમાં જે ચિત્ર છે..એરોપ્લેનનનું..એ જ હશે ને ? એમાં બેસાતું કેવી રીતે હશે ? કાકા એમાં બેસીને આવ્યા છે..એમ બધા કહે છે. પણ પ્લેન તો આકાશમાં ઉંચે ઉડે એની યે મને હવે ખબર છે..એમાંથી પડી ન જવાય ? ખબર નહીં.. મેં પ્લેનનો ફોટો તો જોયો છે.
ત્યાં આભા દીદી આવ્યા ને કાકાને મોટેથી કહે,

‘મામા, હવે આવો ત્યારે મારા માટે લેપટોપ લાવજો હોં..ખાલી પરફયુમ ને એવા બધાથી નહીં ચાલે હોં.. અને ઉમંગી માસી અને નાનીમાની સાથે મારી ટિકિટ પણ મોકલાવજો હોં.. મારે યે અમેરિકા આવવું છે.’
કાકા હસી પડયા..

હા..તારે માટે પણ મોકલીશ..પણ પહેલા સારી રીતે ભણીને પાસ થા..સારા માર્ક લઇ આવીશ તો જ..

મોટા ફૈબા કહે,

‘ હા, એ વાત સાવ સાચી.. જો આભા, મામા પાસે અમેરિકા જવું હોય ને તો જલદી જલદી સરસ ભણવા માંડ.. ને સારા ટકા લઇ આવ.. તો અમેરિકા જવાશે. શું સમજી ? આભાદીદીને બધા સારા ટકા લાવવાનું કહેતા રહે છે. આ ટકા એટલે શું એ મને ખબર નથી પડતી..બધા એમને જ કેમ ટકા લાવવાનું કહે છે ? અચાનક મને યાદ આવ્યું.. હા જયભાઇને માથે એકવાર ટકો કરાવ્યો હતો. વાળ નહોતા ત્યારે બધા એને ટકો કહેતા હતા.. તો આભાદીદીને પણ એવું કરવાનું હશે ? મેં આભાદીદીના વાળ સામે જોયું. ટકો તો કયાંય દેખાયો નહીં.. કયાંથી લાવવાનો હશે ? હું પણ ટકા લાવું તો કાકા મને પણ એમની સાથે લઇ જાય.. ? મને કંઇ સમજાતું નહોતું. મેં જોશથી માથું ધૂણાવ્યું. મને કંઇ ખબર ન પડે ત્યારે મારાથી એવું થઇ જાય છે.

આજે તો પપ્પા પણ ઘરમાં જ હતા. કાકા સાથે તેમની વાતો ખૂટતી જ નહોતી. પપ્પાને આટલું બધું બોલતા મેં બહું જોયા નથી. પણ ઘરમાં બધાને કાકા બહું ગમે છે એની મને ખબર પડી ગઇ છે. એ જાય છે એ કોઇને ગમતું નથી..એમ બધા કહે છે તો યે કાકા તો જવાના જ..

કાકીની બાજુમાં એક મોટી બેગ પડી હતી. એ સાવ ખાલી હતી. મને થયું હું એમાં સંતાઇ જાઉં તો હું કાકા ભેગી જઇ શકું..ને કોઇને ખબર ન પણ પડે. એ બાજુ કોઇનું ધ્યાન નહોતું.
હું ચૂપચાપ દોડીને એ બેગમાં સૂઇ ગઇ. હું એમાં છૂપાઇ ગઇ. પણ બેગનો દરવાજો ખુલ્લો હતો. એ બંધ કેમ કરવો ? આમ તો બધા મને જોઇ જાય ..

ત્યાં જયભાઇ જ મને જોઇ ગયો. તે મારી પાસે આવ્યો. મેં નાક પર આંગળી મૂકી તેને ચૂપ રહેવા કહ્યું. જયે પણ પોતાના નાક ઉપર આંગળી મૂકીને પછી રમતા રમતા મારા કહ્યા સિવાય જ બેગનું બારણું બંધ કરી દીધું. મને મજા આવી. આ તો જયે સારું કર્યું. હવે કોઇને ખબર નહીં પડે..અને હું કાકા સાથે સીધી અમેરિકા…

અમેરિકા શું છે કે કેવું છે એની મને શી ખબર ? પણ મારે એનું કામ પણ નથી.. ત્યાં મારા કાકા અને કાકી છે..એટલી મને ખબર છે. અને એ બંને મને બહું ગમે છે… ને હું પણ એમને ગમું છું..બસ પછી બીજું મારે શું જોઇએ ?

( જનસત્તા..લોકસત્તામાં દર રવિવારે પ્રકાશિત થતી શ્રેણી )

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s