ચપટી ઉજાસ…56

ચપટી ઉજાસ..56
ઊગતા સૂરજનો રંગ
આજે મારા પપ્પા આવ્યા. હું દોડીને પપ્પા પાસે પહોંચી ગઇ. પપ્પાએ પણ મને તુરત તેડી લીધી. અને વહાલુ વહાલુ કર્યું. મમ્મી પણ પપ્પાને જોઇને ખુશ થઇ ગઇ. આજે બીજા પણ કેટલા બધા માણસો આવ્યા. હું તો બસ..જોઇ જ રહી. શું છે આ બધું ? બધા મારા નાનીમાને ઘેર કેમ આવે છે ?

આજે તો સવારથી જ ઘરમાં ખાસ્સી ધમાલ ચાલુ થઇ છે. બધા સ્વરા માસીની આસપાસ ફરે છે એવું મને કેમ લાગે છે ? જે આવે તે પહેલા સ્વરામાસી પાસે જાય છે.તેની સાથે કંઇક વાત કરે છે. માસીને હસાવે છે. પલકમાસા તો સ્વરામાસીની ખૂબ મસ્તી કરતા હોય છે.

સાગરભાઇ કહે છે..હવે તો સ્વરાફૂઇના લગ્ન આડે બે જ દિવસ બાકી છે. આજે તેમને મહેંદી મૂકાવાની છે.
મહેંદી એટલે શું ? એની મને ખબર નહોતી..પરંતુ પલકને ખબર હતી..એણે મને થોડું સમજાવ્યું..પણ….મને ખબર પડી કે નહીં ? એની મને જ ખબર ન પડી.
પલક મારો હાથ ખેંચીને મને સ્વરામાસી પાસે લઇ ગઇ. સ્વરામાસીના હાથમાં એક છોકરી કંઇક ડ્રોઇંગ કરતી હતી. માસીના હાથ મને તો ગંદા લાગ્યા..આવા હાથ માસી કેમ કરાવતા હશે ?
પલક કહે,
’ જૂઇ, જોજે થોડીવારમાં માસીના હાથ રેડ રેડ થઇ જશે.

પછી પલકના હાથમાં પણ કોઇએ મહેંદી મૂકી આપી.મને પણ કહ્યું કે

‘ જૂઇ,લાવ તારો હાથ..તને પણ મહેંદી મૂકી આપું.
પણ મેં તો મારો હાથ પાછળ સંતાડી દીધો.. આવા ગંદા હાથ મને ન ગમે.

અરે, જો..આ પલકે પણ મૂકાવી છે ને ? પછી આ ધોઇ નાખીશ એટલે તારો હાથ સરસ થઇ જશે.

પણ મેં કંઇ મારો હાથ આગળ કર્યો નહીં. મને તો બીક લાગતી હતી. હું પલકના હાથ તરફ જોઇ રહી.પલકને આવું ગંદુ કેમ ગમતું હશે ? જો સારું હોય તો સાગરભાઇના હાથમાં કોઇ કેમ આવું કરતા નથી ?

હું દોડીને સાગરભાઇને ખેંચી આવી.

‘ભાઇ..મેંદી..મેંદી..જો પલકના હાથમાં.

મેં સાગરનો હાથ આગળ કરીને તેમાં મહેંદી મૂકવા કહ્યું.

બધા હસ્યા..અરે, સાગર કંઇ છોકરી થોડો છે તે મહેંદી મૂકાવે ?

સાગરે પણ હાથ પાછળ ખેંચી લીધો.

’જૂઇ, મારે મહેંદી નથી મૂકાવવી. હું કંઇ છોકરી નથી. મહેંદી તો છોકરીઓ મૂકાવે. તું મૂકાવ. તારા હાથ રેડ કરવા છે ?

પણ મારી કંઇ હિમત ચાલી નહીં..કેવું લાગશે એ જોયા સિવાય હું કંઇ જલદી કોઇનું કહેવું માની ન જાઉં.
સ્વરામાસીના તો આખા હાથ ચીતરાઇ ગયા.હું કૂતુહલથી જોઇ રહી. હવે તો સ્વરામાસીના પગ પણ ચીતરાવા લાગ્યા.
અને ત્યાં તો મમ્મી અને નિયતિમાસી પણ હાથમાં મેંદી મૂકાવવા લાગ્યા.
મમ્મી મને કહે,

’જૂઇ, ચાલ, તારા હાથમાં પણ આ દીદી મૂકી આપશે.સરસ લાગશે.

મને તો મમ્મીના હાથ ગંદા થતા હતા એ પણ ન ગમ્યું. મેં તો મારા હાથ પાછળ સંતાડેલ જ રાખ્યા.
ત્યાં પલક દોડીને તેના હાથ ધોઇ આવી..અને મારી સામે ધર્યા..

‘ જો..જૂઇ, મારા હાથ કેવા રેડ રેડ થઇ ગયા ને ?

ત્યાં કોઇએ પલકને કહ્યું,

’ અરે, આટલી વારમાં કેમ ધોઇ આવી ?

‘ છોકરાઓની ધીરજ થોડી રહેવાની છે ? ‘

નિયતિમાસીએ કહ્યું.

મેં પલકના હાથ સામે જોયું. પલકના હાથ ઓરેન્જ કલરના લાગતા હતા. મને આશ્ર્વર્ય થયું. આવા હાથ તો મને ગમ્યા.
હવે થોડું ડરતા ડરતા મેં પણ મારા હાથ આગળ કર્યા.
મારા હાથમાં પણ એક દીદીએ મેંદી મૂકી આપી.

‘ જો..જૂઇ, હમણાં ધોવાના નહીં. કે કયાંય અડવાનું નહીં. થોડીવાર આમ જ ચૂપચાપ મારી પાસે બેસી રહે.

હું મારા હાથ સામે જોતી બેસી રહી.મનમાં તો ડર લાગતો હતો કે કયાંક હાથ આવા જ રહી જશે તો ?

મને થયું.. માસીના હાથ તો આખા ભરાઇ ગયા..હવે તે ધોવા કેમ નથી જતા ?

થોડી વાર હું એમ જ બેસી રહી.પણ મારે કેટલીક વાર આમ બેસી રહેવું ?

મમ્મીનું ધ્યાન નહોતું..ત્યાં હું અંદર દોડી. અને નળ નીચે હાથ રાખી હાથ ધોઇ લીધા..

જોયું તો મારા હાથ પણ પલક જેવા ઓરેંજ થઇ ગયા હતા.

મને આ જાદુ ગમ્યો.

હું તો ખુશખુશાલ બનીને હોંશથી બધાને મારા હાથ બતાવવા દોડી..
મારા હાથમાં રોજ સવારે ઉગતા સૂરજદાદા જેવો રંગ આવી ગયો હતો.

ઉગતા સૂરજનો રંગ તો મેં કેટલીયે વાર જોયો જ છે ને ?

( જનસત્તા..લોકસત્તામાં દર રવિવારે પ્રગટ થતી શ્રેણી )

2 thoughts on “ચપટી ઉજાસ…56

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s