ચપટી ઉજાસ..47

રતની અને રતનિયો..

હમણાં તો ફૈબા રોજ રોજ ઘરમાં જ રહેતા હતા. કોલેજે નહોતા જતા..પરંતુ તેમના રૂમમાં જવાની મને દાદીમાએ મનાઇ કરી હતી. ફૈબા રૂમ બંધ કરીને વાંચતા રહેતા. બાપ રે! મોટા થઇએ એટલે આટલું બધું વાંચવાનું હોતું હશે ? શું હોતું હશે એ બધી બુકસમાં ? વાર્તાઓ ? મારી બુક જેવી ? મેં તો ફૈબાની બુક ઘણીવાર જોઇ છે પણ મને તો એમાં કાંઇ મજા નથી આવતી. મારી બુકમાં તો કેવા સરસ રંગીન ચિત્રો છે. સૂરજદાદા, હાથીભાઇ, જાડી પાડી બિલાડી..ચકીબેન..મોટો બધો બોલ, .ફૈબાની બુકમાં તો ખાલી બ્લેક બ્લેક લીટા છે. જવા દો..મારે શું ? આમ પણ મોટાઓની કેટલી બધી વાત મારી સમજની બહાર હોય છે.

જોકે સાંજે થોડીવાર ફૈબા મારી સાથે અચૂક રમે. દાદીમા ના પાડે તો પણ તે કહેશે,

’મમ્મી, જૂઇ સાથે રમીને હું ફ્રેશ થઇ જાઉં છું. ‘ આજે પણ ફૈબા વાંચીને બહાર આવ્યા ત્યારે હું બારીમાંથી બહાર જોતી હતી. અચાનક મારી નજર બહાર પડી. હું ખુશીથી ઉછળી ઉઠી. અને બોલી ઉઠી…મંકી..મંકી…

ફૈબાનો હાથ ખેંચી હું તેને બહાર ખેંચી ગઇ. ફૈબા સમજી ન શકયા.. પણ હું તો મંકી મંકી બોલતી રહી.ને ફૈબાનો હાથ ખેંચતી રહી. ’ અરે, બાબા, કયાં છે મંકી ? કયાં જોઇ ગઇ મંકીને ?

હું અને ફૈબા બહાર આવ્યા. ત્યાં રસ્તા પર કેટલા બધા માણસો ઉભા હતા. અને કંઇક વાગતું હતું.

ફૈબા કહે..’ ઓહ..આ તો મદારી છે. જૂઇબેન મદારીનો મંકી જોઇ ગયા છે. જૂઇ, આને મદારી કહેવાય. ઓકે..ચાલ, હું તને બતાવું.’

ફૈબા મારો હાથ ખેંચી મદારીની પાસે લઇ ગયા.ત્યાં એક વાંદરો અને એક વાંદરી હતા. ફૈબા મને સમજાવતા ગયા. મદારી ડુગડુગી વગાડતો હતો. વાંદરી ડાંસ કરતી હતી અને વાંદરાની આસપાસ ફરતી હતી. વાંદરીના હાથમાં ખંજરી હતી. તે વગાડતી જતી હતી. મને તો જોવાની એવી મજા આવી ગઇ.

ત્યાં મમ્મી પણ ભાઇને લઇને બહાર આવી અને ભાઇને મંકી બતાવવા લાગી.

ફૈબા રસથી જોતા હતા અને કશુંક બોલતા જતા હતા..

મદારી વાંદરીને કહે,

‘જો રતની, આ ચા રતનિયાને આપી આવ. અને જો સરસ તૈયાર થઇને જજે..નહીંતર રતનિયો તને પસંદ નહીં કરે.’

રતની ચહેરા ઉપર પાઉડર લગાડવા લાગી. એ જોઇને ફૈબા મદારીને કહે,

‘ એય..તારા રતનાને કહે તૈયાર થા..નહીંતર રતની જ તેને પસંદ નહીં કરે. જમાનો બદલાયો છે..ખબર નથી ?

ફૈબા અને ત્યાં ઉભેલા બધા લોકો હસવા લાગ્યા. કંઇ ન સમજાય એટલે કંઇ હસવાની થોડી મનાઇ છે ? હું પણ બધાની સામે જોઇને હસતી રહી. રતની તૈયાર થઇને રતનિયાને ચા આપી આવી. પછી તે રતનિયાની આસપાસ ગોળ ગોળ ફરવા લાગી. રતનિયાને ખુશ કરવા માટે.

ફૈબા કહે..’ હવેની રતની કંઇ આમ રતનિયાની આજુબાજુ ગોળ ગોળ ઘૂમવાની નથી…’

મદારી કહે ,’ હમારી રતની જરા પુરાને ખયાલાત કી હૈ….’

ફૈબા કહે,’ પણ તારો આ રતનિયો કંઇ કમાય બમાય છે કે પછી રામ રામ ? એ પણ રતનીને જ કરવાનું છે ? ‘ ત્યાં તો મદારીએ જાહેર કર્યું કે રતનિયાને રતની પસંદ આવી છે.

ફૈબા કહે ,’ પણ રતનીને રતનિયો પસંદ આવ્યો કે નહીં ?એ તો પૂછો..

પણ મદારીએ ફૈબાના પ્રશ્નનો કંઇ જવાબ ન આપ્યો અને ફૈબા પાસેથી દૂર જઇ હાથમાં ખંજરી લઇ બધા પાસે ફરવા લાગ્યો.

’ હવે બંનેના લગ્ન થશે. ચાલો, ભાઇઓ અને બહેનો..લગ્નમાં ચાંલ્લો તો આપવો પડે ને ? ‘ બધાએ તેની ખંજરીમાં કંઇક પૈસા નાખ્યા. ફૈબાએ મારા હાથમાં પૈસા આપ્યા અને ખંજરીમાં નાખવાનું કહ્યું.

બધા પાસેથી પૈસા લઇ મદારીએ રતનીને એક હાર આપ્યો અને રતનિયાને પહેરાવવા કહ્યું. બંનેએ એકબીજાના ગળામાં હાર પહેરાવ્યો. મદારી કહે, હવે વરઘોડિયાને વધાવીશું ને ? એમ કહી તેણે જોશથી તાળી પાડી. બધા લોકોએ પણ એની સાથે તાળી પાડીને પોતાનો સૂર પૂરાવ્યો. મદારીએ કહ્યું,

‘ હવે બંનેના લગન થઇ ગયા છે. ચાલો, હવે વરઘોડિયા બધાના આશીર્વાદ લેશે.

‘ રતની, ચલો..સબકે પાંવ છૂઓ..’ રતની બધા પાસે આવીને ઝૂકવા લાગી.

’ માઇ, બાપ ખાલી હાથોં સે આશીર્વાદ મત દેના..બેચારીકા નયા નયા શાદી હુઆ હૈ. નયા ઘર બસાના હૈ..તો કુછ દેના જરૂર.’ ફરીથી બધાએ પૈસા આપ્યા.

મમ્મી કહે, ‘ બધાને ધૂતવાના ધંધા છે. મદારીને પૈસા પડાવતા સારા આવડે છે. ‘

ઉમંગી ફૈબા ધીમેથી કહે,
‘ સબ પાપી પેટકા સવાલ હૈ.. મદારીને પણ પેટ તો હોય ને ? ‘

હું કંઇ સમજયા વિના હજુ સુધી તાળી પાડવામાં મશગૂલ હતી.

(જનસત્તા..લોકસત્તામાં દર રવિવારે પ્રકાશિત થતી શ્રેણી )

2 thoughts on “ચપટી ઉજાસ..47

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s