દ્વારિકાનો નાથ દ્વારિકામાં…

ઉપર બેઠા બેઠા એકવાર દ્વારિકાના નાથને દ્વારિકામાં ફરવાનું મન થયું.પટરાણીઓએ તેમને ઘણાં વાર્યા..પણ કાનો કંઇ એમ લીધી વાત છોડે તેમ નહોતો.

એટલે ભગવાન કૃષ્ણ તો પધાર્યા દ્વારિકામાં.પંડાઓના અને ભિખારીઓના ઘેરામાંથી માંડ માંડ છટકી તે મુખ્ય મંદિરે પહોંચ્યા.મંદિરના દરવાજા બંધ થતા હતા.તેમણે કહ્યું,”અરે,દરવાજા ખોલો..હું કૃષ્ણ…..” હજુ તો ભગવાન આગળ બોલવા જાય ત્યાં તો પુજારીએ તેને ધક્કો મારી બહાર કાઢયા..જે હો તે કાલે વાત. ભગવાન તો નિરાશ થઇ ગયા.તેને થયું આમ તો અહીં પત્તો નહીં ખાય.લાવ,સીધો છાનોમાનો અંદર જઇ મૂર્તિની જગ્યાએ ઉભો રહી જાઉં..તો કદાચ કંઇક માણવાનો અને મારા ભક્તોને મળવાનો મોકો મળે..અને ભગવાન તો મૂર્તિની જગ્યાએ સદેહે જઇ ને ઉભા રહી ગયા.

થોડી વાર થઇ ત્યાં છોકરડા જેવા બે પૂજારી આવ્યા.અને ફટાફટ ભગવાને પહેરેલ કપડા ખેંચી કાઢયા.ભગવાન અરે અરે કરતાં રહી ગયા.પણ અહીં સાંભળે કોણ? ત્યાં એક જણ બોલ્યો,”ચાલ,જલ્દી આના શણગારનું કામ પતાવ.પિકચરનું મોડુ થશે.આજે દર્શન પાંચ મિનિટ વહેલા બંધ કરી દેશું જેથી પિકચરમાં પહોંચી શકાય.હવે પપ્પાને બદલે આપણે જ આ ધંધો સંભાળવાનો છે ને..!

અને પછી બંને જણા ઐશ્ર્વર્યા અને મલ્લિકા ની વાતો કરતાં કરતાં ફટાફટ ભગવાન ને વસ્ત્રો વીંટાળવા લાગ્યા.અને આભૂષણો પહેરાવવા લાગ્યા.ભગવાને કહ્યુ,”અરે,જરા ધીમે..મને ખૂંચે છે.”

પણ અહીં તેનું સાંભળે કોણ?વારંવાર તેમની વાતોમાં મલ્લિકા અને બિપાશા,રાખી..શિલ્પા..એવી બધા નામ આવતા રહ્યા.તે સાંભળી ભગવાનને થયું કે આ બધા અહીંની ગોપીઓના નામ લાગે છે.તે રસથી સાંભળતા રહ્યા.પણ તેમને કંઇ ખાસ સમજાયું નહીં.આ ગોપીયુની વાતમાં કયાંય છાશ,માખણ, દહીં કે મટકી કે જમુના..એવા બધા નામ કેમ આવતા નહોતા?ખેર ! હશે કંઇક નવા જમાનાનું…એમ માની ભગવાને મન મનાવ્યું.ત્યાં મોરપીંછમાં સેફટી પીન ખોસેલી હશે તે ભગનાનને લાગી ગઇ.હવે તેમણે થોડા ગુસ્સે થઇ ને મોટેથી કહ્યું,

”અરે,જરા ધ્યાન રાખોને..હું કંઇ મૂર્તિ નથી.ખુદ કનૈયો ઉભો છું…”

”ચૂપ જે હોય તે…અહીં કનૈયો કે મૂર્તિ ..અમારે તો બધું સરખું.ભગવાન હો તો અહીં શું કરે છે?તું તારે ઉપર બેઠા બેઠા જલસા કર ને..અહીં શું કામ છે?”ચાલ,હવે અમારે મોડુ થાય છે.જલ્દી ભક્તોને દર્શન દઇ દે..એટલે અમે યે છૂટા અને તું યે નવરો..ને અમે પૈસા લઇ ઉપડીએ પિકચરમાં. આજે ઘરાકી સારી છે.સારો તડાકો પડશે.યાત્રાળુઓની ઘણી બસો આવી છે.

ભકતોની સામે જવાનું હોવાથી ભગવાન ઉત્સુક બની ગયા.આમે યે ભકતો તો તેમને ખૂબ પ્રિય..તે તો ઉત્સાહથી અધીરા બની ગયા.ત્યાં પૂજારીએ મોઢામાં રહેલ પાનની પિચકારી એક તરફ મારી.અને મોં પર ગંભીર ભાવ ધારણ કરી,સૌમ્ય મુખમુદ્રા બનાવી,ભક્તિભાવથી સભર ચહેરે પડદો હટાવ્યો.

“જય કનૈયાલાલકી” ના ઘોષથી વાતાવરણ ગૂંજી ઉઠયું..”જય દ્વારકાધીશ….”અને ભગવાન તો રાજી રાજી થઇ ગયા.તેમણે ઉત્સુકતાથી ટૉળામાં નજર નાખી.પણ આ આટલી ભીડમાં તેમને એકે ય ભકતના દર્શન ન થયા.કોઇ તેને મળવા આવ્યું હોય તેવું તેમને દેખાયું નહીં.કોઇ તેના શણગારના ,તો કોઇ આભૂષણોના,તો કોઇ મંદિરની શોભા અને વૈભવના વખાણ કરતા હતા.કોઇ હાથ જોડી,આંખો બંધ કરી કંઇ ને કંઇ માગતા હતા.કોઇ લાલચ આપતા હતા.,

”હે,ભગવાન,મારું આટલું કામ કરી દે તો પાંચ નાળિયેર વધેરીશ..કે…….પાંચ દીવા કરીશ..કે…. બધાને કંઇ ને કંઇ જોતું હતું.કોઇ તેના ખબર અંતર પૂછતું નહોતું.કનૈયાને તો ઓછું આવી ગયું.

”અહીં આટ આટલી ભીડમાં આપણું ન એકે ય જણ….?”ન જાણે કયાં વાંચેલી કે સ્વર્ગમાં કયાંક સાંભળેલી કવિતા તેમને યાદ આવી ગઇ..ભગવાન ને તો બૂમો પાડવાનું મન થઇ ગયું,”અરે,મૂરખાઓ..મારી સામે તો જુઓ..તમારા પર પ્રસન્ન થવાની “તથાસ્તુ”કહેવાની રાહ જોઇને હું અહીં ઉભો છું. !

અંતે ભગવાન થાકયા.હવે તેને લાગી ભૂખ.સામે સુંદર પકવાન હાજર હતા જ.તેમાંથી લઇ એકાદ મોદક આરોગ્યો.પણ ખબર નહીં કેમ એને મજા ન આવી કદાચ એને જોઇતી ભાવની ભીનાશ ન અનુભવાણી.છતાં યે ભૂખ લાગી હતી.તેથી પરાણે મોદકનો થાળ ખાલી કર્યો.પણ ત્યાં તો ખાલી થાળ જોઇ જોઇ પૂજારીઓમાં રાડોરાડ થઇ ગઇ.

અરે,આ થાળમાંથી લાડવા કયાં ગયા?કોણ ઉપાડી ગયું?અને એકબીજા પર દોષારોપણ અને ઝગડો ચાલુ થયો.ભગવાને કહેવાનો ઘણો પ્રયત્ન કર્યો.,

”અરે, ભાઇ, મને ધરાવેલ લાડવા મેં ખાધા..એમાં આટલા દેકારા શાના?

પણ અહીં ભગવાનની વાત સાંભળવા કોણ નવરું હતું? ભગવાનની આંખમાં આંસુ આવી ગયા.તેને થયું હું નકામો અહીં આવ્યો.રાધેની વાત માની હોત તો સારું હતું.અહીં તો તેના આંસુ લૂછવાવાળુ યે કોઇ નહોતું.

ત્યાં તેની આંખના આંસુ એક નાનકડા બાળકને દેખાઇ ગયા..જે ધ્યાનથી કયારનું કનૈયાને જોઇ રહ્યું હતું. તે દોડીને તેની પાસે ગયું.અને પોતાના ખિસ્સામાંથી નાનકડો રૂમાલ કાઢી પ્રેમથી તેના આંસુ લૂછયા,

”કનૈયા,તું કેમ રડે છે?તને કોઇ ખીજાયું?લે,હું બધાને ખીજાઇશ હોં.! લે,આ મારી ચોકલેટ..તું ખાઇ લે..બસ..!’

અને કનૈયાની આંખ હસી ઉઠી. હાશ ! ફેરો નકામો નહોતો ગયો.તેનો હાથ અનાયાસે ઉંચો થઇ ગયો..”તથાસ્તુ” કહી બાળકને આશીર્વાદ આપવા માટે.

( સન્દેશમાં પ્રકાશિત કોલમ..વાત એક નાની )

13 thoughts on “દ્વારિકાનો નાથ દ્વારિકામાં…

  1. સારું છે કે ભગવાન અમેરીકાના મંદીરમાં નહોતા,
    અંહીતો ક્યાં છે તમારું શોશિયલ સિક્યોરિટી કાર્ડ અને
    ક્યાંછે તમારું ડ્રાઈવર લઈસંસ એમ સાંભળવા મળ્યું
    હોત. છે ને હળાહળ કળિયુગ.

    Like

  2. Why we forget..
    every cloud has silver lining

    we need to train our mind
    to look for positive side of negative

    Otherwise…

    Krishna ne kya kahatha sunke
    log jitne khus hue the..
    ho rahe hai
    utne kabhi
    krishna ko khudko sunke nahi hue

    Apne jamaneme
    krishna ko kisne pasand kiya ?

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s