ચપટી ઉજાસ..126
ભગવાન પાસે મગાય કે નહીં ?
આજે સવારથી ઘરમાં ધમાલ છે. આજે રવિવાર છે. દાદીમા તો દોડાદોડી કરે છે. ઘરમાં આજે ફરીથી કોઇ મહારાજ આવ્યા છે. દાદીમા કહે છે,
‘ મહારાજ, ચાર લોટા તેડવાના છે. ‘ મેં લખાવ્યું હતું એ બધું લિસ્ટ પ્રમાણે આવી ગયું છે ને ?
‘ હા..હા.. બધું તૈયાર જ છે. નિશા, લાવ તો બધું. મમ્મી કેટલીયે વસ્તુ લઇને આવી.
આજે ઘરમાં કંઇક નવું થતું હતું એની મને ખબર પડી ગઇ.મને નવું નવું જોવું બહું ગમે. એટલે હું નીચે દાદીમા પાસે બેસી ગઇ. દાદીમા કહે,
‘ જો જૂઇ, હાથ જોડીને જેજે કરો..આજે આપણા ઘરમાં માતાજી પધારશે હોં..
મને કંઇ સમજાયું નહીં.પણ હું કંઇ બોલી નહીં.
પછી દાદીમાએ ફૈબાને કહ્યું..
‘ ઉમંગી, તારું પેલું રમકડું ચાલું કર..કાલે કુંજ અને જેનાને કહ્યું છે ને ? કે આજે અત્યારે જાગવાનું છે..અને અહીં દર્શન કરીને જ સૂવાનું છે. ‘
‘ મમ્મી, અત્યારે ત્યાં રાતના બાર વાગ્યા હશે. ‘
‘ ગમે તેટલા વાગ્યા હોય..કાલે વાત થઇ ગઇ છે ને ? ત્યાં બેઠા બેઠા જે થાય એટલું તો કરવું કે નહીં ?
ત્યાં તો કાકાનો જ ફોન આવ્યો.. અને ફૈબા બોલ્યા..
‘ ઓકે..ઓકે.. કુંજ, બે મિનિટ હું સ્કાયપી ચાલુ કરું જ છું.
કહેતા ફૈબા લેપટોપ લઇ આવ્યા. દાદીમા એને રોજ રમકડું એમ જ કહે છે.પણ એ કંઇ રમકડું નથી..એને લેપટોપ કહેવાય..હવે એમાં મારા કાકા ને કાકી દેખાશે..એની મને ખબર છે.
મને તો મજા આવી ગઇ. હું ફૈબા પાસે જઇને એને ભરાઇને બેસી ગઇ.
ફૈબાએ લેપટોપ ચાલુ કર્યું.. વાહ.. સામે કાકા, કાકી દેખાતા હતા.
કાકા..હું મોટેથી બોલી.. કાકા પણ બોલ્યા..હાય..જૂઇ..
દાદીમા કહે, ‘ આજે હાય ને બાય એ બધી લપ મૂકો..ને અહીં ધ્યાન આપો.
જેનાની તબિયત કેમ છે ?
કાકીએ જ જવાબ આપ્યો.. ’ મમ્મા, હું મજામાં છું.. ડોંટ વરી… ચિંતા ન કરો..મારું બચ્ચું પણ મજામાં છે. અમે કાલે જ ડોકટર પાસે ગયા હતા..બધું બરાબર છે.
કાકીનું બચ્ચું..? હા..ફૈબાએ મને એકવાર કહ્યું હતું કે કાકીના પેટમાં પણ બાબુ છે. માસીની જેમ.મેં હવે ધ્યાનથી કાકીના પેટ સામે જોયું. હા..સાચી વાત..કાકીનું પેટ પણ મને મોટું લાગતું હતું. બરાબર માલામાસી જેવું.વાહ..બંનેના પેટમાં બચ્ચું..મમ્મી, પપ્પા, ફૈબા, દાદીમા, કે મારા કોઇના પેટમાં નહીં ? ખાલી કાકી અને માસીના પેટમાં જ ભગવાને કેમ નાનું બાબુ આપ્યું હશે ? મને યે નાનું બાબુ બહું ગમે. ભગવાન મને કેમ નથી આપતો ?
દાદીમાએ એકવાર મને કહ્યું હતું..’ આપણે જે જોઇતું હોય ને એ આંખ બંધ કરીને ભગવાનને કહેવાનું..એટલે આપણને આપે.
પણ ફૈબાએ કહ્યું હતું..’ જૂઇ, ભગવાનને તો બધી ખબર જ હોય..એની પાસે માગવાની જરૂર જ ન પડે..એને જે આપવું હોય..જયારે આપવું હોય ત્યારે એની જાતે આપી દેશે.. આપણા કરતા એને વધારે ખબર હોય.. એની પાસે કંઇ રોજ માગ માગ ન કરવાનું હોય.. એની સાથે તો મનની વાત કરાય..એને પણ કયારેક કેમ છો ? એમ પૂછાય.. એવું કંઇક સમજાવ્યું હતું. એટલે મેં બાબુ જોઇતું હતું તો આજે ભગવાન પાસે માગ્યું નહીં..એને ખબર હશે જ..કે જૂઇને શું જોઇએ છે.
દાદીમા કાકીને જે જે કરવાનું ને એવું કંઇક કહેતા હતા. પછી તો ઘણી બધી વાતો બધા કરતા રહ્યા. ત્યાં તો ઘરમાં કેટલા બધા માણસો આવવા લાગ્યા ને ઘર આખું ભરાઇ ગયું. હવે ફૈબાએ એમનું લેપટોપ બંધ કરી દીધું હતું.
દાદીમા કહે, નિશા, બધું તૈયાર છે ને ? તો આ બધાના પગ ધોવા લાગો..ઉમંગી, પહેલાં તું ને જૂઇ પગ ધોવડાવી લો..પછી નિશા ગોરણીઓના પગ ધોતી આવશે ને તું આમાંથી આ સોપારીને પૈસા ને આ બધું આપતી આવ..પછી પીરસવાનું ચાલુ કરી શકાય.
મને કંઇ ખબર ન પડી. મમ્મી તો માથા ઉપર સાડી રાખીને નીચે બેસી ગઇ હતી. ફૈબા મને કહે,
ચાલ, જૂઇ, આજે મમ્મી આપણા પગ ધોઇ આપશે. જો આમ..મારી પાસે ઉભી જા.. હું તો ફૈબાની ચમચી..ફટ દઇને ફૈબાની પાસે ઉભી ગઇ.
ફૈબાએ પાટલા ઉપર પગ રાખ્યો. મમ્મીએ ફૈબાનો અંગૂઠો ધોયો. પછી એના ઉપર ચાંદલો કરી દીધો..ને ચોખા પણ ચોંટાડી દીધા.કપાળ ઉપર પણ ચાંદલો કરી દીધો.ને ફૈબાના હાથમાં કંઇક આપ્યું. ફૈબા કહે,
‘ જૂઇ, આવતી રહે..હવે તારો વારો. મેં પણ ફૈબાની જેમ મારો પગ રાખ્યો. વાહ..મમ્મીએ તો ફૈબાની જેમ મને પણ બધું કરી દીધું.ને મારા હાથમાં પણ કંઇક આપ્યું. હવે મેં જયને બોલાવ્યો.
‘ જય, આવી જા..હવે તારો વારો..પછી પપ્પાનો..પછી દાદીમાનો..
જય દોડીને આવ્યો ને ઉભો રહી ગયો. ત્યાં દાદીમા કહે,
‘ જય..તને નહીં.. તું અહીં આવતો રહે. છોકરાઓને ન કરાય.’ મને બહું નવાઇ લાગી. આજે દાદીમાએ જયને ના પડી.. ને મને બધું કરવા દીધું.
પછી મમ્મી તો કેટલા બધાને એવું કરતી રહી. હું તો મારા પગના અંગૂઠાનું ધ્યાન રાખીને ધીમે ધીમે ચાલતી હતી..એની ઉપર ચોખા ચોંટાડયા હતા એ પડી ન જાય અને ચાંદલો લૂછાઇ ન જાય એનું ધ્યાન રાખતી રહી.
) જનસત્તા..લોકસત્તામાં પ્રકાશિત શ્રેણી )
