ગમતી પંકિતઓ… January 6, 2008

સપરમી કોઇ ક્ષણ ઝાલીને મહેફિલથી ઉઠી જશું
પછી તમ ગાલ પર થીજેલ પશ્તાપમા મળશું

પછી ભીંત પર ફોટા ટાંગ્યા કરે,
વચન કૈકેયી તો ય રોજ માગ્યા કરે છે.

વિભિષણ ને લંકાપતિ બનતા જોઇ
હવે કુંભકર્ણો જાગ્યા કરે છે.

ફરી સાંજ પડશે ને ઝાલર રણકશે,

ફરી પથ્થરોને નમન થઇ રહેશે.

વાયરા ઊના ને ભીંજવતો વિસામો આપજે,
જાત સાથે પણ લડુ એવો તકાજો આપજે

જિંદગીના ભલે અઘરા સવાલો આપજે
પણ પછી હું જે પૂછું એના જવાબો આપજે

અશ્વિન ચંદારાણા.