જાગશે.? May 31, 2007

ખુશીથી
થિરકતા તારા હોંઠ
અને…
રત્ન સમ
ચળકતી તારી આંખો…
તારી ગરિમા…
સર્વેની હું મૂક સાક્ષી છું

મારા આગમનની
પ્રતીક્ષામાં તેં
તારી દિનચર્યા
ગોઠ્વી દીધી
મારી આસપાસ.

બધામાથી તું
અચાનક પાછી વળી
મારા માટે
સંકોરી લીધી તેં
તારી કેટલીય પ્રવૃતિઓને
બધામાંથી મનવાળી
તું માત્ર બની રહી
મારામય .

અને તારી જીવનચર્યા
દરેક પળે બદલાતી રહી

હું
તારો અંશ
તારામાં
વિકસીત થતી રહી

સાતમા આસમાન માં
મહાલતી હું
એક પળે
અચાનક
અતિ પ્રકાશિત પુંજનો
સામનો કરતા હચમચી ઉઠી
છતાં..
થયું કે તું છે ત્યાં સુધી
મને શાનો ભય ?

તારી ખુશી નું
હું કેંન્દ્ર
ને મારી શ્રધ્ધાનો તું છેડો
આપણે બન્ને અભિન્ન
ને છતાં
મારો સળવળાટ…
મારી ગભરામણ…
ને મારી શ્રધ્ધા..
તારો સાથ છૂટતાજ
ક્યાંક ફંગોળાઈ ગયા

અચાનક પરિવર્તનની આંધી….
મારી લેવાતી સંભાળમાં
ઓટ લાવી
તારા મનમા
ખોટ લાવી

મને બધીજ જરુરિયાતોથી
અળગી કરી
મારા મૃત્યુ નો ….

આજ કદાચ મારો મૃત્યુ દિન છે
મા ,તારી મજબૂરી મને સમજાય છે

માત્ર એક જ વાત કહેવી છે
આ મારુ મૃત્યુ નથી
કોઇ મીરા કે
કોઇ રાધા ના
જન્મ ની
એક શક્યતા નો અંત છે

અને રાધા કે મીરા દ્વારા
એક સશક્ત પ્રજા ના
પ્રસવવાની શક્યતા નો અંત છે

તું પણ સ્ત્રી
ને હું પણ..
છતાં..
ગર્ભ પરીક્ષણ ની સાથે જ
કેમ તું
તારાજ અસ્તિત્વને
મિટાવવા તૈયાર ?

મા,
મારો ચિત્કાર
તને કેમ હચમચાવતો નથી ?
તારા માં
સુસુપ્ત થઇ સૂતેલ
રાણી લક્ષ્મીબાઇ
જાગશે ?

હરીશ દોશી.